Αναρτήσεις

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης ως εκπρόσωπος του χειρότερου είδους νέων ανθρώπων

Εικόνα
Σε μία προσπάθεια να μας εντυπωσιάσει με τον «προοδευτισμό» του ο Κυριάκος Μητσοτάκης αναρωτήθηκε τι μπορεί να νοιάζει σήμερα έναν δεκαεφτάχρονο τι έγινε με τον Λαμπράκη το 1963 στη Θεσσαλονίκη. Το παραπάνω ήταν ένα από τα πολλά αποτυχημένα (ή επιτυχημένα;) ευφυολογήματα στα οποία ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης μας έχει συνηθίσει. Από την ισότητα, η οποία είναι ενάντια στην ανθρώπινη φύση, έως τον εξωγήινο του Υμηττού. Το εντυπωσιακό πάντως του τελευταίου ατοπήματος ήταν ότι χρησιμοποιήθηκε όχι ως προσπάθεια προσέγγισης κάποιας χαμένης γενιάς νέων ή ψηφοφόρων από τη δεξιά δεξαμενή αλλά ως απάντηση στην κίνηση του Αλέξη Τσίπρα να «υιοθετήσει» τον Γιάννη Μπουτάρη, έπειτα από την οργανωμένη φασιστική επίθεση που δέχθηκε ο δεύτερος.

Ηθική στα μέτρα τους

Από τους Υπουργούς που χρειάζονταν επίδομα στέγασης έως τους κατήγορούς τους, οι οποίοι αρνούνται οποιαδήποτε ευθύνη για το σκάνδαλο στο χώρο του φαρμάκου. Ό ταν η Ράνια Αντωνοπούλου και ο σύζυγος της Δημήτρης Παπαδημητρίου εντάχθηκαν στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, θεωρήθηκαν ως δύο από τα δυνατά χαρτιά του Αλέξη Τσίπρα. Επιστήμονες από τη Νέα Υόρκη, με κύρος και προσωπική διαδρομή ο καθένας, με τη μανία που υπάρχει σε αυτή τη χώρα για τους τεχνοκράτες και τους μη-πολιτικούς, ως ζευγάρι δεν έχαιραν μόνο της εκτίμησης των κυβερνητικών βουλευτών αλλά και της αντιπολίτευσης. Αυτά μέχρι χθες οπότε και αποκαλύφθηκε ότι η κ. Αντωνοπούλου, παρά το γεγονός πως σύμφωνα με το πόθεν έσχες της κατέχει μία περιουσία μερικών εκατομμυρίων, ζήτησε και έλαβε από το ελληνικό δημόσιο επίδομα στέγασης, ως μέλος κυβέρνησης με μόνιμο τόπο κατοικίας εκτός Αθηνών. Το ζήτημα μπορεί να μην είναι νομικό, είναι όμως σίγουρα ηθικό. Διότι μία υπουργός που θέλει να επικαλείται αριστερή συνείδηση, η οποία υπογράφε...

Δημοσκοπική άνοδος της Χρυσής Αυγής μετά τα συλλαλητήρια

Εικόνα
Τελικά ο μόνος που ευνοήθηκε από τα συλλαλητήρια «για τη Μακεδονία μας» φαίνεται να είναι η ακροδεξιά. Αναμενόμενο.  Μ ία νέα δημοσκόπηση της Metron Analysis δημοσιεύτηκε χθες στην εφημερίδα «Το Βήμα» , η οποία διενεργήθηκε στις 12 και 13 Φεβρουαρίου, σε διευρυμένο δείγμα 2.300 πολιτών. Σύμφωνα με τα ευρήματά, επιβεβαιώνεται η άποψη ότι τα ποσοστά της Νέα Δημοκρατίας έχουν πιάσει ταβάνι, αφού το κόμμα συνεχίζει μεν να έχει ένα ευρύ προβάδισμα από τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά υποχωρεί στην εκτίμηση ψήφου από το 35.4% στο 34.9%. Από την άλλη, ο ΣΥΡΙΖΑ δείχνει να έχει βγει από την περίοδο της αποσυσπείρωσης του και τους τελευταίους μήνες να καταγράφει μία μικρή αλλά σταθερή αύξηση των ποσοστών του, με την εκτίμηση ψήφου του για αυτό τον μήνα να βρίσκεται στο 25.2% (+0.3%). Στην τρίτη θέση ανεβαίνει ξανά η Χρυσή Αυγή, της οποίας το ποσοστό αυξήθηκε μέσα σε ένα μήνα από το 6.6% στο 9.4%. Την ίδια στιγμή, η Κεντροαριστερά, η οποία μετά τις εσωκομματικές εκλογές και την ενοποίηση του χώρο...

Φτερό στον Άνεμο

Εικόνα
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης στον ρόλο αρχηγού-παρατηρητή μπροστά στον ακροδεξιό κατήφορο της παράταξής του. Τ α όσα διαδραματίστηκαν τις τελευταίες ημέρες με αφορμή την υπόθεση Novartis οδήγησαν και τον πλέον καλόπιστο παρατηρητή στο να καταλάβει ποια είναι σήμερα η κατάσταση στη Νέα Δημοκρατία και ποιος έχει τον πραγματικό έλεγχο του κόμματος. Ο Αντώνης Σαμαράς έκανε αρχηγική εμφάνιση στο βήμα της Βουλής, κατηγορώντας την Κυβέρνηση ότι «γέμισε τη χώρα λαθρομετανάστες», την ώρα που στενοί του συνεργάτες τραμπούκιζαν εναντίον βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ, απειλώντας τους ότι θα τους θάψουν στον Γράμμο, και ο Αντιπρόεδρος του κόμματος δήλωνε ότι ο Πρωθυπουργός «τα παίρνει» και ότι θα «τον σκίσει». Είχαν προηγηθεί, μέσα στον ίδιο μήνα, η γνωστή μήνυση Σαμαρά στην κυβέρνηση, η οποία βρομούσε ψεκασμένη εθνικοφροσύνη , ο εξαναγκασμός του Κυριάκου Μητσοτάκη να παράσχει πλήρη κάλυψη σε όλους τους εμπλεκόμενους στην υπόθεση Novartis και ο εναγκαλισμός βουλευτών και στελεχών του κόμματος με επικίνδυνα εθ...

Novartis όπως Εξοπλιστικά; Ξεχάστε το.

Εικόνα
Ότι και να συμβεί σήμερα ή στο μέλλον με την υπόθεση της Novartis, ας θυμάται ο καθένας ότι δύο φορές με το ίδιο κόλπο δεν μπορείς να ξεγελάσεις.  Τα καρναβάλια κάθε χρόνο αποτελούν μία ιδιαίτερη δημοσκόπηση. Τα άρματα, τα οποία προετοιμάζονται για μήνες αλλά επιδιορθώνονται λίγες ημέρες πριν την παρέλαση για να ταιριάξουν στη συνεχώς μεταβαλλόμενη επικαιρότητα, είναι ένα εξαιρετικό δείγμα του τι συζητά ο φυσιολογικός άνθρωπος. Με τον όρο «φυσιολογικός» εννοώ εκείνον που είδε τελευταία φορά τον σταθμό της Βουλής επί Ζωής, που γνωρίζει μόνο τρείς τίτλους εφημερίδων, που γενικώς ασχολείται με τη ζωή τους περισσότερο από εμάς τους «μη φυσιολογικούς». Έτσι, όταν την Κυριακή είδα τις φωτογραφίες από το αφιερωμένο στη Novartis άρμα, ήξερα ότι το θέμα έχει κάνει πραγματική αίσθηση στην ελληνική κοινωνία.

Κακό δείγμα ψεκασμένης εθνικοφροσύνης

Ακολούθησα τη συμβουλή του Αντιπρόεδρου Γεωργιάδη και σπατάλησα το χρόνο μου διαβάζοντας τη μήνυση Σαμαρά κατά του Πρωθυπουργού.  Ας αφήσουμε στην άκρη τι θα γινόταν αν πριν από τρία χρόνια ένας πρώην Πρωθυπουργός, ή οποιοδήποτε πολιτικός, τολμούσε να μηνύσει τον εν ενεργεία Πρωθυπουργό της χώρας για «σύσταση εγκληματικής συμμορίας». Προσωπικά, αναγνωρίζω το δικαίωμα του Αντώνη Σαμαρά να υπερασπιστεί τον εαυτό του με όποιον τρόπο αυτός και οι δικηγόροι του επιλέξουν. Ας υποστηρίξει όχι μόνο ότι η υπόθεση Novartis είναι στημένη από την Κυβέρνηση, ας υποστηρίξει ότι είναι και στόχος διεθνούς συνωμοσίας υποκινούμενης από τους Illuminati, αν νομίζει πως αυτός είναι ο τρόπος για να αποδείξει την αθωότητά του. Στο μεταξύ, μπορεί και να το πιστεύει στα αλήθεια.

«Μέτωπο Ευρωπαϊκής Ρεαλιστικής Ανυπακοής». Και τώρα;

Εικόνα
Μερικές πρώτες σκέψεις σχετικά με την προοπτική της μετατροπής του DiEM σε εθνικό κόμμα. Την Τετάρτη, όταν τα ελληνικά μέσα ασχολούνταν με τις πολιτικές εξελίξεις που πυροδοτεί η υπόθεση Novartis και την τουρκική προκλητικότητα στο Αιγαίο, έγινε γνωστή και η ονομασία του κόμματος Βαρουφάκη: «ΜέΡΑ» ή αλλιώς «Μέτωπο Ευρωπαϊκής Ρεαλιστικής Ανυπακοής» . Πρόκειται για το κόμμα που θα συμμετέχει στις επόμενες εθνικές εκλογές ως η εθνική μορφή του DiEM25, της πανευρωπαϊκής κίνησης που έχει συγκροτήσει ο τ. Υπουργός, με τη στήριξη σημαντικών προσωπικοτήτων της Ευρωπαϊκής αλλά και Αμερικανικής Αριστεράς, και στο οποίο επιχειρείται να προσδοθούν χαρακτηριστικά ανοιχτού κινήματος. Αν και η είδηση πέρασε στα «ψιλά», λόγω επικαιρότητας, ένα νέο κόμμα από τον άνθρωπο που μάζεψε 142.000 σταυρούς ως υποψήφιος βουλευτής στη Β’ Αθηνών δεν είναι καθόλου ασήμαντη υπόθεση.

Περί Novartis, μία εβδομάδα μετά.

Η υπόθεση Novartis μας ήρθε από την Αμερική για να μας αναγκάσει να συζητήσουμε και να διερευνήσουμε όσα για χρόνια ξέραμε αλλά κανένας δεν τολμούσε να ακουμπήσει.  Έχει σχεδόν περάσει μία εβδομάδα αφότου το «σκάνδαλο Novartis» μπήκε και επισήμως στην δημόσια συζήτηση, παραγκωνίζοντας κάθε άλλο θέμα ατζέντας για έξι ημέρες. Η κατάσταση θα συνεχίσει, ιδιαίτερα μετά την Καθαρά Δευτέρα, οπότε και θα ξεκινήσουν όπως φαίνετε οι διαδικασίες για σύσταση προανακριτικής στο κοινοβούλιο. Γράφω «μπήκε και επισήμως» διότι η υπόθεση δεν είναι καθόλου νέα. Δεν προέκυψε με την κοινοποίηση της δικογραφίας από την Εισαγγελέα στη Βουλή. Είναι υπόθεση που απασχολεί μέρος του τύπου εδώ και καιρό.

Σχέδια σωτηρίας του «Σοσιαλισμού»

Εικόνα
Οι Γερμανοί Σοσιαλδημοκράτες διάλεξαν ξανά την συναίνεση με την κεντροδεξιά. Μπροστά στον κίνδυνο της περιθωριοποίησης η μόνη λύση της Σοσιαλδημοκρατίας είναι η μετάλλαξη. Χθες το πρωί στη Γερμανία λευκός καπνός βγήκε από τις διαπραγματεύσεις για τον επόμενο κυβερνητικό συνασπισμό. Πέντε μήνες μετά τις εθνικές εκλογές, Άνγκελα Μέρκελ και Μάρτιν Σούλτς έδωσαν τα χέρια για τη συνέχιση της κυβερνητικής συνεργασίας των κομμάτων τους για ακόμα μία πενταετία. Την ίδια στιγμή δημοσκοπικά η δύναμη του SPD καταγράφεται στο 18-17%, μόλις 2-5 μονάδες πάνω από την ακροδεξιά Εναλλακτική. Πρόκειται για το χαμηλότερο ιστορικά ποσοστό του SPD, τουλάχιστον μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, ενδεικτικό της παρακμής και του αδιεξόδου της ευρωπαϊκής Σοσιαλδημοκρατίας.

Σε ευχαριστώ Μίκη. Σε ευχαριστώ για το χθεσινό χαστούκι που μας έδωσες.

Δεν ξέρω εάν είχες συνείδηση της χθεσινής σου πράξης, δεν ξέρω αν γνώριζες που βρισκόσουν, δεν ξέρω αν θυμάσαι τι είπες. Θα απευθυνθώ σε εσένα όχι ως άτομο αλλά ως σύμβολο. Ένα σύμβολο που κάποιοι δεν φρόντισαν να προστατέψουν. Ανήκω στη γενιά που δεν έζησε πολέμους, δεν έζησε καμία χούντα, δεν έχει προλάβει καν να ζήσει τις ημέρες της ευμάρειας όσο θα ήθελε. Μεγάλωσα όμως ακούγοντας τα τραγούδια, τις μουσικές σου και έμαθα μέσα από αυτά. Και ξεκίνησα να ονειρεύομαι τον κόσμο μέσα σε αυτά. Και παρόλα που όλα ξεκίνησαν από σένα, και μερικούς ακόμα μεγάλους, ο χθεσινός Μίκης δεν χωράει πουθενά στον κόσμο μου.

Μία συνηθισμένη δήλωση από τα χείλη του Τράμπ.

Όταν οι «ίσες αποστάσεις», που επέβαλε η φιλελεύθερη «μετριοπάθεια», αρχίζουν να ενοχλούν... Τα γεγονότα από το Σάρλοτσβιλ της Βιρτζίνια είναι πλέον λίγο-πολύ γνωστά σε όλους. Μέλη της αμερικανικής ακροδεξιάς, μεταξύ αυτών της Κου Κλουξ Κλαν και ομάδων νεοναζιστών, συγκεντρώθηκαν ενάντια στα σχέδια της δημοτικής αρχής να ξηλώσει από δημοτικό κήπο το άγαλμα του στρατηγού Gen Robert E Lee, που υπηρέτησε κατά τη διάρκεια του αμερικανικού εμφυλίου υπέρ της δουλείας. Εκεί όμως τους περίμενε μία αντιδιαδήλωση αντι-φασιστών. Η ατμόσφαιρα δυναμιτίστηκε, εξελίχθησαν βίαια επεισόδια και στο μεταξύ ένας μάγκας φασιστάκος πήρε το αυτοκίνητό του και το πέταξε πάνω στους αντιφασίστες. Απολογισμός: τουλάχιστον τρεις νεκροί και 35 οι τραυματίες.

Εκλογές, Δημοσκοπήσεις και Αναλυτές.

Π ριν από ένα μήνα οι Βρετανοί έμπαιναν στον δεύτερο μήνα μίας απρόσμενης προεκλογικής περιόδου, την οποία είχε ανοίξει η Πρωθυπουργός Τερέζα Μέι σίγουρη για μία σταθερή πλειοψηφία για τα επόμενα τέσσερα χρόνια. Στις δημοσκοπήσεις οι Συντηρητικοί προηγούνταν των Εργατικών με 20 έως 15 μονάδες διαφορά . Η Τερέζα Μέι εμφανιζόταν ως η καταλληλότερη για Πρωθυπουργός με ποσοστά 58-41%, έναντι του Κόρμπιν που εξασφάλιζε την εμπιστοσύνη μόλις του 24-16% του εκλογικού σώματος. Η εικόνα αυτή των δημοσκοπήσεων οδήγησε τη Μέι σε δηλώσεις όπως «εάν χάσω 6 έδρες τότε θα έχω χάσει τις εκλογές» . Τότε σχεδόν όλοι οι δημοσιολογούντες συμφωνούσαν πως η επόμενη ημέρα των εκλογών θα έβρισκε τη Μέι ισχυρότερη και τον Κόρμπιν έκτος Εργατικού Κόμματος.

«Mellonta Tauta»

Εικόνα
Προχθές το βράδυ, προσπαθώντας να βρω κάτι να διαβάσω, έπεσα και πάλι πάνω στον Edgar Allan Poe και στο διήγημα «Mellonta Tauta», το οποίο αγνοούσα. Πρόκειται για ένα αφήγημα σε μορφή επιστολής, το οποίο δημοσιεύτηκε το 1849 στο περιοδικό «Godey’s Lady Book» και το οποίο θεωρείται πρωτόλειο δείγμα επιστημονικής φαντασίας, παρουσιάζοντας ένα μέλλον διαφορετικό, στο οποίο έχει οδηγήσει η επιστημονική πρόοδος και οι ιστορικές αλλαγές στον τομέα της διανόησης και της κοινωνίας, μέσα σε μία χιλιετία. Περισσότερο όμως μοιάζει με ένα σατιρικό «παιχνίδι» του συγγραφέα, ο οποίος ξεκινώντας από το ζήτημα της ημιμάθειας της εποχής του (και κάθε εποχής), ασκεί έντονη κριτική στα φιλοσοφικά ρεύματα, την επιστήμη και τις κοινωνικές τάσεις των ημερών του.

Ποιοι είναι αυτοί που ψηφίζουν τους Λεπέν;

Εικόνα
Α πό την τελευταία φορά που ένας Λεπέν διεκδίκησε στον δεύτερο γύρο των Εκλογών την Προεδρεία της Γαλλίας έχουν περάσει περίπου 15 χρόνια, και παρά την ήττα του Ζαν Μαρι Λεπέν τότε, το Εθνικό Μέτωπο απέδειξε μία φοβερή αντοχή μέσα στα χρόνια που ακολούθησαν, η οποία εν μέρει δικαιολογεί και την ανάδειξη της κόρης του σε κεντρική πολιτική παίκτρια μετά το 2012. Φυσικά, το Εθνικό Μέτωπο δεν ήταν ούτε τότε, ούτε και τώρα ένα καινούργιο κόμμα. Πρόκειται για κόμμα με μακρά ιστορία, οπαδούς και σταθερή δύναμη σε συγκεκριμένες περιοχές της Γαλλικής επικράτειας. Γεννημένο το 1972, με την εκλογική του δύναμη να αυξάνεται  σταθερά από το 1986, ίσως είναι το πιο επιτυχημένο ακροδεξιό κόμμα της Ευρώπης, το οποίο κατάφερε να περάσει από όλες τις ιστορικές φάσεις της ακροδεξιάς και να εκμεταλλευτεί με τον καλύτερο τρόπο τις πολιτικές κρίσεις που εμφανίστηκαν όλο αυτό το διάστημα μπροστά του.

Οι τέσσερις πρώτες σκέψεις μετά τις εκλογές στη Γαλλία…

Ο Εμανουέλ Μακρόν είναι ο επόμενος Πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας, έπειτα από το δεύτερο γύρο των εκλογών στη Γαλλία. Ο τριαντάχρονος πολιτικός και πρώην τραπεζίτης συγκέντρωσε το 64.8% των ψήφων, έναντι του 35.2% της αντιπάλου του Μαρίν Λεπέν. Οι ψηφοφόροι των τριών μεγάλων υποψηφίων που έμειναν εκτός πρώτου γύρου στήριξαν κατά συντριπτική πλειοψηφία τον Μακρόν. Είχε προηγηθεί η εκλογική ρήξη του πρώτου γύρου, όταν οι υποψήφιοι του Γαλλικού δικομματισμού απέτυχαν να εξασφαλίσουν το εισιτήριο για τον δεύτερο γύρο. Mainstream αριστερά και δεξιά άθροισαν συνολικά το μικρότερο εκλογικό ποσοστό στην ιστορία τους. Αυτές είναι πρώτες τέσσερις σκέψεις που έκανα μετά την ανακοίνωση του αποτελέσματος των exit polls (μέσα ξανά οι Γάλλοι δημοσκόποι) και τις καταγράφω πολύ πρόχειρα, λόγω προχωρημένου της ώρας…

Ο Μακρόν είχε λαμπρό μέλλον αλλά δυστυχώς θα γίνει Πρόεδρος.

Εικόνα
Α ύριο η Γαλλία καλείται να ψηφίσει το νέο της Πρόεδρο, ύστερα από την εκλογική ρήξη του πρώτου γύρου, όταν οι υποψήφιοι και των δύο παραδοσιακών κομμάτων του γαλλικού δικομματισμού απέτυχαν να εξασφαλίσουν το εισιτήριο του δεύτερου γύρου. Mainstream αριστερά και δεξιά (ή κεντρο-αριστερά και κεντρο-δεξιά) άθροισαν συνολικά το μικρότερο εκλογικό ποσοστό στην ιστορία τους. Έτσι τώρα οι Γάλλοι έχουν να επιλέξουν μεταξύ της ακροδεξιάς Μαρίν Λεπέν και του κεντρώου πρώην υπουργού του Ολλάντ, ο οποίος πολιτεύεται με σύνθημα «ούτε Δεξιά, ούτε Αριστερά». Μέσα στη σύγχυση που δημιουργούν οι δύο υποψήφιοι είναι δύσκολή μία θετική πολιτική αξιολόγηση. Στην περίπτωση του Μακρόν η κριτική εστιάζεται τις περισσότερες φορές, και ορθώς, στις σχέσεις του με τις οικονομικές και τραπεζικές ελίτ της Γαλλίας. Ο υποψήφιος ενός συστήματος που είναι έτοιμο με κάθε μέσο να υπερασπιστεί τα κεκτημένα του έναντι οποιασδήποτε φωνής αλλαγής, ακόμα και εάν με την στάση του αυτή οδηγεί την Ευρώπη στην αγκαλιά της α...

Ευτυχώς που υπάρχει και η Βενεζουέλα…

Χ θες στην Τουρκία ο ανεξάρτητος οργανισμός «Vote & Beyond» κυκλοφόρησε μία έκθεση για το Τουρκικό Δημοψήφισμα, σύμφωνα με την οποία σε περίπου 2.300 κάλπες ο αριθμός των ψηφοδελτίων ήταν μεγαλύτερος από τον αριθμό των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων. Την ίδια στιγμή, λίγο πιο πάνω στη γειτονιά μας, στη ΠΓΔΜ (ή όπως αλλιώς επιθυμείτε) η πολιτική αστάθεια κορυφώνεται, με τον Πρόεδρο της χώρας να καταγγέλλει τώρα πως επιχειρείται «Κυπροποίηση». Λίγο πιο μακριά, αλλά μέσα στην ευρύτερη γειτονιά, θα συναντήσουμε ένα πραξικόπημα στην Αίγυπτο και φυσικά τη Λωρίδα της Γάζας, στην οποία η κατάσταση οδηγείται από το κακό στο χειρότερο, ιδιαίτερα μετά την εκλογή Τράμπ. Ευτυχώς όμως στην Ελλάδα έχουμε βρει σοβαρότερα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής για να ασχοληθούμε.

Αριστερά διλήμματα μπροστά στην εξουσία.

Εικόνα
O Έντσο Τραβέρσο, Ιταλός ιστορικός και φιλόσοφος, πριν από λίγους μήνες, σε συνέντευξη στη Liberation, παρατηρούσε: "Στη Μεγάλη Βρετανία, ο Corbyn κατάφερε να συσπειρώσει μία μάζα νέων ανθρώπων, οι οποίοι εντάχθηκαν στο Εργατικό Κόμμα προκειμένου να τον ψηφίσουν για αρχηγό, χωρίς όμως να τρέφουν αυταπάτες για το ίδιο το κόμμα. Αυτό είναι ένα από τα χαρακτηριστικά των νέων κινημάτων στην Αριστερά: Δεν πιστεύουν πλέον στα κόμματα αλλά τα χρησιμοποιούν ως οχήματα." Και είναι πράγματι έτσι. Οι παραδοσιακοί Εργατικοί της Αγγλία δεν έστριψαν το τιμόνι προς τα αριστερά από μόνοι τους. Ήταν περισσότερο η τακτική μίας σειράς αριστερών κινημάτων και νέων ανθρώπων που αποφάσισαν να στηρίξουν τον Corbyn, εκμεταλλευόμενοι τις ανοικτές διαδικασίες βάσης που είχε υιοθετήσει το κόμμα. Η τακτική κρίθηκε εκείνη την στιγμή ως επιτυχημένη, αφού από τις πρώτες μέρες της ηγεσίας του ο νέος ηγέτης των εργατικών έδειξε το στίγμα του, παρά τις αντιδράσεις και τις εχθρικές κινήσεις των βουλευτών...

«Η Αριστερά είναι μία ιστορία από ήττες»

Εικόνα
Συνέντευξη του Enzo Traverso στην Sonya Faure (Liberation) Συνέντευξη του Έντσο Τραβέρσο για τον «μετα-φασισμό», τη μελαγχολία της Αριστεράς και τη μνήμη της ήττας. Ο Έντσο Τραβέρσο είναι Ιταλός ιστορικός και φιλόσοφος. Γεννήθηκε στο Πιεμόντε της Ιταλίας το 1957. Σπούδασε ιστορία στο Πανεπιστήμιο της Γένοβας και ολοκλήρωσε το διδακτορικό του το 1989 στην Ecole des Hautes Etudes en Sciences Sociales, κάτω από την εποπτεία του Michael Lewy. Αφού δίδαξε, για πολλά χρόνια, στο Πανεπιστήμιο της Πικαρδίας «Jules Verne», στην Αμιέν, είναι σήμερα καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Κορνέλ της Νέας Υόρκης. Έχει ασχοληθεί εκτενώς με το ζήτημα του Ολοκαυτώματος, του ολοκληρωτισμού και του εθνικού ζητήματος. Ο Ιταλός ιστορικός των θεωριών εκδίδει μέσα στο 2017 δύο νέα βιβλία. Στο «Nouveaux Visages du fascisme» («Τα νέα πρόσωπα του φασισμού»), που κυκλοφορεί μέσα στον Φεβρουάριο από τις εκδόσεις Textuel, προσπαθεί μέσα από τον όρο «μετα-φασισμός» να προσεγγίσει την μεταβαλλόμενη φύση των νέων ακρ...

Λίγη «Φαντασία» στην εκπνοή του χρόνου.

Εικόνα
To Κοντσέρτο για πιάνο Νο.2 του Shostakovich ντύνει το κλασικό παραμύθι του Hans Christian Andersen, στην «Fantasia 2000» της Walt Disney. Σε σκηνοθεσία του Hendel Butoy και Art Director τον Michael Humphries.