Στο Κάδρo

Η «ελευθερία του λόγου» και η «ελευθεροτυπία» από βασικές δημοκρατικές αρχές καταντούν σε αυτή την χώρα ανέκδοτο. Είναι τόσο συχνή η επίκλησή τους προκειμένου να δικαιολογηθεί η διαπλοκή και η προπαγάνδα που σύντομα θα ξεχάσουμε το πραγματικό τους νόημα. Μην βλέπετε τώρα που βλέπουμε τον Πορτοσάλτε να μιλάει για «ελευθεροτυπία» και γελάμε. Αν συνεχίσουμε έτσι σύντομα θα ακούμε «ελευθεροτυπία» και θα βλέπουμε τον Πορτοσάλτε.

Δεν είναι τα γεγονότα του γηπέδου που θέλω να σχολιάσω. Το κύκνειο άσμα μίας συμμορίας ανίκανων και επικίνδυνων που οδήγησαν μία ιστορική ομάδα στην απόλυτη ταπείνωση. Το απόλυτο μήνυμα στον Υφυπουργό Αθλητισμού, ο οποίος έχει επιδείξει σοβαρότητα, να σταματήσει επιτέλους να συνομιλεί και να αποδέχεται τους εκβιασμού των αμαρτωλών διοικήσεων των ελληνικών ΠΑΕ. Ας προχωρήσει τώρα στην απόλυτη αναδόμηση του συστήματος. Η σοβαρή ζημιά δεν έγινε εντός της Λεωφόρου αλλά εκτός. Στο Φάληρο και σε άλλες περιοχές των Αθηνών που εδράζουν διάφορα «φίλαθλα» μέσα ενημέρωσης. Μα τι περίμενα από το ΣΚΑΙ; Όχι, δεν περίμενα αυτόν τον βαθμό συγκάλυψης οπαδικής βίας. Δεν περίμενα να δω δημοσιογράφους να κοιτούν την κάμερα με απάθεια και να μας ενημερώνουν ότι για τα επεισόδια ευθύνεται ο διαιτητής του αγώνα. Δεν περίμενα από τον ιστορικό ΣΠΟΡ FM να κατηγορεί για τα επεισόδια μία δήθεν σπείρα που επιζητούσε την αναβολή του αγώνα. Και από όλο το σχέδιο λάδι η ΠΑΕ Παναθηναϊκός, λάδι και οι τζιχα...

Πριν από κάποια χρόνια, και ενώ είχαμε μπει ήδη στο πρώτο μνημόνιο, έτυχε να βρεθώ 17 Νοέμβρη μέσα στο κτήριο ενός τηλεοπτικού σταθμού. Η παρουσία μου εκεί, παρόλο που συνέβη για την αποπεράτωση μίας αγγαρείας, θα μπορούσα να πω πως ήταν αρκετά ενδιαφέρουσα. Καθώς έψαχνα να βρω την τουαλέτα του κτηρίου πέρασα μπροστά από μία ανοιχτή πόρτα, από την οποία έκλεψα μερικές ματιές. Ένας τείχος γεμάτος οθόνες απέναντι και μπροστά τρεις υπάλληλοι να δείχνουν σε κατάσταση εργασιακού παροξυσμού. Οι οθόνες πρόβαλαν την εικόνα που έπαιρνε ο σταθμός από την επετειακή πορεία, που εκείνη την ώρα βρισκόταν σε εξέλιξη. Εκατοντάδες μέτρα καλύπτονταν από τις τηλεοπτικές κάμερες οι οποίες αποθανάτιζαν το πλήθος της πορείας, το οποίο χάριν μνημονίου είχε φουσκώσει εκείνη την χρονιά έντονα. Τα πάντα φαίνονταν «συμβατικά». Πανό, συνθήματα ή και ήσυχο βάδισμα, από αυτούς που θεωρούσαν πως κάτι πιο ήρεμο θα ήταν αυτό που ταιριάζει σε μία ημέρα μνήμης. Το σκηνικό χάλαγε μόνο σε μία από τις πολλές οθόνε...

Τις προάλλες, διάβασα ένα άρθρο, στον ημερήσιο τύπο, το ποίο αναφερόταν στα ΜΜΕ με τον όρο «τέταρτη εξουσία». Αυτή η έκφραση με έβαλε σε κάποιες σκέψεις. Όλοι μας, έστω και μία φορά, έχουμε ακούσει ή έχουμε αναφερθεί στον τύπο με το προσωνύμιο «τέταρτη εξουσία». Είναι μία έκφραση που σε όλους μας βγαίνει αυθόρμητα. Εξάλλου, είναι ευρέως γνωστό, πως ο τύπος αποτελεί μία μορφή εξουσίας. Ωστόσο, εάν καθίσουμε και το ξανασκεφτούμε, θα οδηγηθούμε σε ένα εντελώς διαφορετικό συμπέρασμα. Ας κάνω λοιπόν την ερώτηση στον εαυτό μου … Αποτελεί ο τύπος μία μορφή εξουσίας; Αξίζει τον χαρακτηρισμό της «τέταρτης εξουσίας»; Ας ξεκαθαρίσουμε, αρχικά, τι σημαίνει η λέξη «εξουσία». Με τον όρο εξουσία, σύμφωνα με το λεξικό του Φυτράκη, εννοούμε: δικαίωμα ή άδεια που έχει κανείς να ενεργεί κατά ορισμένο τρόπο ή να προσφέρει κάτι με την θέλησή του . Όταν πριν από καιρό κάποιοι ξεκίνησαν να αποκαλούν τον τύπο «εξουσία», είχαν στο μυαλό τους ένα τύπο εντελώς διαφορετικό από τον υπαρκτό. Είχαν στο μυαλό τους το...