Αναρτήσεις

«Mellonta Tauta»

Εικόνα
Προχθές το βράδυ, προσπαθώντας να βρω κάτι να διαβάσω, έπεσα και πάλι πάνω στον Edgar Allan Poe και στο διήγημα «Mellonta Tauta», το οποίο αγνοούσα. Πρόκειται για ένα αφήγημα σε μορφή επιστολής, το οποίο δημοσιεύτηκε το 1849 στο περιοδικό «Godey’s Lady Book» και το οποίο θεωρείται πρωτόλειο δείγμα επιστημονικής φαντασίας, παρουσιάζοντας ένα μέλλον διαφορετικό, στο οποίο έχει οδηγήσει η επιστημονική πρόοδος και οι ιστορικές αλλαγές στον τομέα της διανόησης και της κοινωνίας, μέσα σε μία χιλιετία. Περισσότερο όμως μοιάζει με ένα σατιρικό «παιχνίδι» του συγγραφέα, ο οποίος ξεκινώντας από το ζήτημα της ημιμάθειας της εποχής του (και κάθε εποχής), ασκεί έντονη κριτική στα φιλοσοφικά ρεύματα, την επιστήμη και τις κοινωνικές τάσεις των ημερών του.

Ποιοι είναι αυτοί που ψηφίζουν τους Λεπέν;

Εικόνα
Α πό την τελευταία φορά που ένας Λεπέν διεκδίκησε στον δεύτερο γύρο των Εκλογών την Προεδρεία της Γαλλίας έχουν περάσει περίπου 15 χρόνια, και παρά την ήττα του Ζαν Μαρι Λεπέν τότε, το Εθνικό Μέτωπο απέδειξε μία φοβερή αντοχή μέσα στα χρόνια που ακολούθησαν, η οποία εν μέρει δικαιολογεί και την ανάδειξη της κόρης του σε κεντρική πολιτική παίκτρια μετά το 2012. Φυσικά, το Εθνικό Μέτωπο δεν ήταν ούτε τότε, ούτε και τώρα ένα καινούργιο κόμμα. Πρόκειται για κόμμα με μακρά ιστορία, οπαδούς και σταθερή δύναμη σε συγκεκριμένες περιοχές της Γαλλικής επικράτειας. Γεννημένο το 1972, με την εκλογική του δύναμη να αυξάνεται  σταθερά από το 1986, ίσως είναι το πιο επιτυχημένο ακροδεξιό κόμμα της Ευρώπης, το οποίο κατάφερε να περάσει από όλες τις ιστορικές φάσεις της ακροδεξιάς και να εκμεταλλευτεί με τον καλύτερο τρόπο τις πολιτικές κρίσεις που εμφανίστηκαν όλο αυτό το διάστημα μπροστά του.

Οι τέσσερις πρώτες σκέψεις μετά τις εκλογές στη Γαλλία…

Ο Εμανουέλ Μακρόν είναι ο επόμενος Πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας, έπειτα από το δεύτερο γύρο των εκλογών στη Γαλλία. Ο τριαντάχρονος πολιτικός και πρώην τραπεζίτης συγκέντρωσε το 64.8% των ψήφων, έναντι του 35.2% της αντιπάλου του Μαρίν Λεπέν. Οι ψηφοφόροι των τριών μεγάλων υποψηφίων που έμειναν εκτός πρώτου γύρου στήριξαν κατά συντριπτική πλειοψηφία τον Μακρόν. Είχε προηγηθεί η εκλογική ρήξη του πρώτου γύρου, όταν οι υποψήφιοι του Γαλλικού δικομματισμού απέτυχαν να εξασφαλίσουν το εισιτήριο για τον δεύτερο γύρο. Mainstream αριστερά και δεξιά άθροισαν συνολικά το μικρότερο εκλογικό ποσοστό στην ιστορία τους. Αυτές είναι πρώτες τέσσερις σκέψεις που έκανα μετά την ανακοίνωση του αποτελέσματος των exit polls (μέσα ξανά οι Γάλλοι δημοσκόποι) και τις καταγράφω πολύ πρόχειρα, λόγω προχωρημένου της ώρας…

Ο Μακρόν είχε λαμπρό μέλλον αλλά δυστυχώς θα γίνει Πρόεδρος.

Εικόνα
Α ύριο η Γαλλία καλείται να ψηφίσει το νέο της Πρόεδρο, ύστερα από την εκλογική ρήξη του πρώτου γύρου, όταν οι υποψήφιοι και των δύο παραδοσιακών κομμάτων του γαλλικού δικομματισμού απέτυχαν να εξασφαλίσουν το εισιτήριο του δεύτερου γύρου. Mainstream αριστερά και δεξιά (ή κεντρο-αριστερά και κεντρο-δεξιά) άθροισαν συνολικά το μικρότερο εκλογικό ποσοστό στην ιστορία τους. Έτσι τώρα οι Γάλλοι έχουν να επιλέξουν μεταξύ της ακροδεξιάς Μαρίν Λεπέν και του κεντρώου πρώην υπουργού του Ολλάντ, ο οποίος πολιτεύεται με σύνθημα «ούτε Δεξιά, ούτε Αριστερά». Μέσα στη σύγχυση που δημιουργούν οι δύο υποψήφιοι είναι δύσκολή μία θετική πολιτική αξιολόγηση. Στην περίπτωση του Μακρόν η κριτική εστιάζεται τις περισσότερες φορές, και ορθώς, στις σχέσεις του με τις οικονομικές και τραπεζικές ελίτ της Γαλλίας. Ο υποψήφιος ενός συστήματος που είναι έτοιμο με κάθε μέσο να υπερασπιστεί τα κεκτημένα του έναντι οποιασδήποτε φωνής αλλαγής, ακόμα και εάν με την στάση του αυτή οδηγεί την Ευρώπη στην αγκαλιά της α...

Ευτυχώς που υπάρχει και η Βενεζουέλα…

Χ θες στην Τουρκία ο ανεξάρτητος οργανισμός «Vote & Beyond» κυκλοφόρησε μία έκθεση για το Τουρκικό Δημοψήφισμα, σύμφωνα με την οποία σε περίπου 2.300 κάλπες ο αριθμός των ψηφοδελτίων ήταν μεγαλύτερος από τον αριθμό των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων. Την ίδια στιγμή, λίγο πιο πάνω στη γειτονιά μας, στη ΠΓΔΜ (ή όπως αλλιώς επιθυμείτε) η πολιτική αστάθεια κορυφώνεται, με τον Πρόεδρο της χώρας να καταγγέλλει τώρα πως επιχειρείται «Κυπροποίηση». Λίγο πιο μακριά, αλλά μέσα στην ευρύτερη γειτονιά, θα συναντήσουμε ένα πραξικόπημα στην Αίγυπτο και φυσικά τη Λωρίδα της Γάζας, στην οποία η κατάσταση οδηγείται από το κακό στο χειρότερο, ιδιαίτερα μετά την εκλογή Τράμπ. Ευτυχώς όμως στην Ελλάδα έχουμε βρει σοβαρότερα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής για να ασχοληθούμε.

Αριστερά διλήμματα μπροστά στην εξουσία.

Εικόνα
O Έντσο Τραβέρσο, Ιταλός ιστορικός και φιλόσοφος, πριν από λίγους μήνες, σε συνέντευξη στη Liberation, παρατηρούσε: "Στη Μεγάλη Βρετανία, ο Corbyn κατάφερε να συσπειρώσει μία μάζα νέων ανθρώπων, οι οποίοι εντάχθηκαν στο Εργατικό Κόμμα προκειμένου να τον ψηφίσουν για αρχηγό, χωρίς όμως να τρέφουν αυταπάτες για το ίδιο το κόμμα. Αυτό είναι ένα από τα χαρακτηριστικά των νέων κινημάτων στην Αριστερά: Δεν πιστεύουν πλέον στα κόμματα αλλά τα χρησιμοποιούν ως οχήματα." Και είναι πράγματι έτσι. Οι παραδοσιακοί Εργατικοί της Αγγλία δεν έστριψαν το τιμόνι προς τα αριστερά από μόνοι τους. Ήταν περισσότερο η τακτική μίας σειράς αριστερών κινημάτων και νέων ανθρώπων που αποφάσισαν να στηρίξουν τον Corbyn, εκμεταλλευόμενοι τις ανοικτές διαδικασίες βάσης που είχε υιοθετήσει το κόμμα. Η τακτική κρίθηκε εκείνη την στιγμή ως επιτυχημένη, αφού από τις πρώτες μέρες της ηγεσίας του ο νέος ηγέτης των εργατικών έδειξε το στίγμα του, παρά τις αντιδράσεις και τις εχθρικές κινήσεις των βουλευτών...

«Η Αριστερά είναι μία ιστορία από ήττες»

Εικόνα
Συνέντευξη του Enzo Traverso στην Sonya Faure (Liberation) Συνέντευξη του Έντσο Τραβέρσο για τον «μετα-φασισμό», τη μελαγχολία της Αριστεράς και τη μνήμη της ήττας. Ο Έντσο Τραβέρσο είναι Ιταλός ιστορικός και φιλόσοφος. Γεννήθηκε στο Πιεμόντε της Ιταλίας το 1957. Σπούδασε ιστορία στο Πανεπιστήμιο της Γένοβας και ολοκλήρωσε το διδακτορικό του το 1989 στην Ecole des Hautes Etudes en Sciences Sociales, κάτω από την εποπτεία του Michael Lewy. Αφού δίδαξε, για πολλά χρόνια, στο Πανεπιστήμιο της Πικαρδίας «Jules Verne», στην Αμιέν, είναι σήμερα καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Κορνέλ της Νέας Υόρκης. Έχει ασχοληθεί εκτενώς με το ζήτημα του Ολοκαυτώματος, του ολοκληρωτισμού και του εθνικού ζητήματος. Ο Ιταλός ιστορικός των θεωριών εκδίδει μέσα στο 2017 δύο νέα βιβλία. Στο «Nouveaux Visages du fascisme» («Τα νέα πρόσωπα του φασισμού»), που κυκλοφορεί μέσα στον Φεβρουάριο από τις εκδόσεις Textuel, προσπαθεί μέσα από τον όρο «μετα-φασισμός» να προσεγγίσει την μεταβαλλόμενη φύση των νέων ακρ...