Στο Κάδρo

Μία από τις μεγαλύτερες διαρροές στην ιστορία της δημοσιογραφίας και του οικονομικού εγκλήματος έκανε την Κυριακή η Διεθνής Ένωση Ερευνητών Δημοσιογράφων, σε συνεργασία με την γερμανική Süddeutsche Zeitung, τα βρετανικά Guardian και BBC αλλά και 100 ειδησεογραφικούς οργανισμούς στον κόσμο. Εκατομμύρια έγγραφα αποκαλύπτουν πως αρχηγοί κρατών, εγκληματίες και διασημότητες διατηρούσαν μυστικά θησαυροφυλάκια σε φορολογικούς παραδείσους. 140 πολιτικά πρόσωπα από όλον τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένων εν ενεργεία αρχηγών κρατών, εμπλέκονται στην υπόθεση. Οδηγός στην κομπίνα ήταν-είναι οι μεγάλες τράπεζες, μέσα από ένα δίκτυο εταιρειών-φαντασμάτων στις Βρετανικές Παρθένες Νήσους, τον Παναμά και άλλους φορολογικούς παραδείσους.

«Η υπαρκτή τεχνοκρατία, δηλαδή το καθεστώς το οποίο εγκαθιδρύθηκε όταν οι πολιτικοί παρέδωσαν την εξουσία στους «ειδικούς» των τεχνικών οικονομικών προγραμμάτων, αποτελεί σήμερα τη νέα τυραννία από την οποία η Ευρώπη και ο κόσμος ολόκληρος πρέπει να απαλλαγούν το συντομότερο δυνατό. Ο Ντράγκι, ο Μόντι, ο Παπαδήμος, η Λαγκάρντ και οι ορντινάτσες τους τύπου Τόμσεν και Βελκουλέσκου, πρόσωπα μη εκλεγμένα και χωρίς λογοδοσία στην κοινωνία, αποτελούν απλώς του ιμάντες μεταφοράς της πολιτικής βούλησης των τραπεζών, των επενδυτών και των μεγάλων επιχειρήσεων, δηλαδή των πραγματικών επικυρίαρχων και εργοδοτών του πολιτικού προσωπικού. Η καταστροφή χωρών ολόκληρων, προκειμένου να αλλάξουν οι συσχετισμοί δύναμης ανάμεσα στους οικονομικούς πόλους εξουσίας (ΗΠΑ, Ε.Ε κλπ) ή για την επικράτηση της μιας ή της άλλης παραλλαγής του νεοφιλελευθερισμού, αποτελεί απλώς μια λεπτομέρεια στους ευρύτερους οικονομικούς και γεωπολιτικούς σχεδιασμούς τους».

Πώς θα ένιωθες εάν ένα πρωί ξυπνούσες σε ένα κράτος το οποίο πλέον θα είχε χάσει την κυριαρχία του και θα λογοδοτούσε στις πολυεθνικές για την πολιτική του; Αυτή είναι η TTIP, η κίνηση ματ κατά της Δημοκρατίας που ετοιμάζουν οι οικονομικές ελίτ σε ΗΠΑ και Ευρώπη. Μία διατλαντική συμφωνία η οποία έχει μπει από το 2013 στο στάδιο των διαπραγματεύσεων και σύμφωνα με τους οπαδούς της αποτελεί μία προσπάθεια τόνωσης της οικονομικής ανάπτυξης της αγοράς, μέσου της άρσης των ρυθμιστικών «φραγμών» που περιορίζουν την κερδοφορία των πολυεθνικών επιχειρήσεων στις ΗΠΑ και τις χώρες της Ευρώπης. Ως «φραγμοί» εννοούνται κάθε κοινωνικό και εργατικό δικαίωμα που έχει κατακτηθεί τον τελευταίο αιώνα. Πολιτικές ελευθερίες, εργασιακά δικαιώματα, διατροφικοί κώδικες και κανονισμοί προστασίας προσωπικών δεδομένων μπαίνουν πάνω στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης. Μίας διαπραγμάτευσης στην οποία συμμετέχουν «φωτισμένοι» εκπρόσωποι πολυεθνικών των ΗΠΑ και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, πίσω από κλειστές πόρτες γι...

Toffs And Toughs, Jimmy Sime, London 1937 Διαβάζω στην ηλεκτρονική έκδοση του αμερικανικού Dissent το μικρό σημείωμα του Kαθηγητή ιστορίας και μελετητή της αμερικανικής πολιτικής και οικονομίας, Colin Gordon . Το άρθρο αναφέρεται στη νέα έρευνα του ινστιτούτου της JPMorgan, η οποία μελετώντας τα έσοδα-έξοδα των Αμερικανών πελατών της σε σχέση με τις αποταμιεύσεις τους, διαπίστωσε πως οι συνεχώς ευμετάβλητοι μισθοί σε συνδυασμό με τις αυξανόμενες δαπάνες κάνουν εξαιρετικά ευάλωτο το μέσω αμερικανικό νοικοκυριό σε μία ενδεχόμενη κρίσιμη στιγμή (π.χ. έκτακτες ιατρικές δαπάνες), ενώ όλες οι εισοδηματικές κατηγορίες, από τις χαμηλότερες στις υψηλότερες, βρίσκονται εξαιρετικά εκτεθειμένες μπροστά σε μία ενδεχόμενη νέα οικονομική κρίση. Τα στοιχεία αυτά συνηγορούν στο ότι εάν οι σημερινές οικονομικές πολιτικές δεν αλλάξουν τότε το οικονομικό σύστημα και η κοινωνία θα βρίσκονται συνεχώς υπό τον φόβο μίας μεγάλης καταστροφής. Το άρθρο του Αμερικανού ακαδημαϊκού αναφέρεται ακόμα σε δύο ...

Πώς θα ένιωθες εάν ένα πρωί ξυπνούσες σε ένα κράτος το οποίο πλέον θα είχε χάσει την κυριαρχία του και θα λογοδοτούσε στις πολυεθνικές για την πολιτική του; Αυτή είναι η TTIP, η κίνηση ματ κατά της Δημοκρατίας που ετοιμάζουν οι οικονομικές ελίτ σε ΗΠΑ και Ευρώπη. Χιλιάδες διαδηλωτές σε χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωση συμμετείχαν το περασμένο Σάββατο σε συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας κατά της Συμφωνίας Ελεύθερου Εμπορίου ΗΠΑ-ΕΕ (ΤΤΙΡ), η οποία μπαίνει στον ένατο κύκλο διαπραγμάτευσης μεταξύ της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και της κυβέρνησης των ΗΠΑ. Μίας Συμφωνίας που στόχο έχει την «οικονομική ανάπτυξη» – όπως αυτή εννοείται από τους ισχυρούς – και η οποία συζητείται πίσω από κλειδαμπαρωμένες πόρτες, με πλήρη αδιαφάνεια και νόμους ομερτά.  Είναι ενθαρρυντικό το πως τα τελευταία χρόνια το κίνημα κατά της ΤΤΙΡ έχει δυναμώσει, σε ιδιαίτερα ενοχλητικό βαθμό για τους διαπραγματευτές της. Παρά του ότι το πανευρωπαϊκό κίνημα τους τελευταίους μήνες αισθάνεται ανακουφισμένο από την εκλογή μίας αρι...

Κείμενο του Κώστα Βεργόπολου (μτφ. Παπακριβόπουλος Βασίλης) Δημοσιεύτηκε στην ελληνική έκδοση της " Le Monde Diplomatique ",  στις 23 Μαίου 2014 Σύμφωνα με την άποψη, η οποία κυριαρχούσε για μεγάλο χρονικό διάστημα στις Ηνωμένες Πολιτείες και διαδραμάτιζε καίριο ρόλο στη χάραξη της πολιτικής στη χώρα, ο πλουτισμός μιας μειοψηφίας ατόμων τονώνει τη μεγέθυνση της οικονομίας, ευνοώντας με αυτόν τον τρόπο τη μείωση της ανεργίας και τη βελτίωση των συνθηκών ζωής των φτωχότερων. Κι ενώ οι λαϊκές τάξεις εξακολουθούν να υποφέρουν από την κρίση κι από το βάθεμα των ανισοτήτων, η συγκεκριμένη άποψη αμφισβητείται σήμερα, όχι μόνο από τον Μπαράκ Ομπάμα, αλλά κι από φιλελεύθερους οικονομολόγους οι οποίοι στο παρελθόν την υποστήριξαν σθεναρά. Ο τεράστιος σάλος στον δημόσιο διάλογο για το μέλλον του καπιταλισμού δεν προκλήθηκε από έναν δηλωμένο αμφισβητία του συστήματος, αλλά από έναν από τους πλέον ένθερμους υποστηρικτές του, τον Λόρενς Σάμερς. Ο πρώην πρόεδρος του Χάρβαρν...

Το πρωί ξύπνησα αργά. Βαθιά όνειρα με είχαν τραβήξει μέσα σε έναν σκοτεινό βούρκο. Άνοιξα τα μάτια μου και προσπάθησα να αναπνεύσω. Πνιγόμουν. Ένιωθα να τρέμω. Μεγάλες σταγόνες ιδρώτα κυλούσαν από το μέτωπό μου και μου προκαλούσαν ένα οξύ βασανιστικό ρίγος. Άνοιξα το στόμα μου και ξαναπροσπάθησα. Πείρα λίγο αέρα μα δεν μου έφτανε. Με τις λιγοστές δυνάμεις που μου είχαν απομείνει σηκώθηκα από το κρεβάτι. Πήγα στο μπάνιο και έριξα στο πρόσωπό μου άφθονο νερό. Με φόρα χτύπησα το κεφάλι μου στον τοίχο. Ξανά και ξανά. Σέρνοντας το βήμα μου κατέβηκα τα σκαλιά. Άναρθρες φωνές έβγαιναν από μέσα μου. Φώναζα κάποιον; Κάτι; Τι; Έκοψα έναν βλαστό από την γλάστρα δίπλα μου και άρχισα να παίζω με αυτόν στο χέρι μου. Τον πηγαινόφερνα στην παλάμη μου ώσπου εντόπισα ένα μυτερό του άκρο. Το κράτησα με πίεση. Έτσι ώστε να μου μπει βαθιά μέσα στο δέρμα. Χύθηκα στον καναπέ. Έπιασα το τηλεκοντρόλ και άρχισα να κλαίω. Δεν ξέρω γιατί. Έκλαιγα. Θρηνούσα μπροστά από το χειριστήριο. Ήμουν σίγουρος πως δεν θα άντ...

Διάβασα σήμερα το πρωί, σε site που δεν θα κατονομάσω για να μην κακολογήσω, ένα ρεπορτάζ σύμφωνα με το οποίο οι Έλληνες αφήνουν τα ελληνικά πανεπιστήμια λόγο κρίσης και φεύγουν να σπουδάσουν στα Βαλκάνια(;). Εκτός του ότι το συγκεκριμένο κείμενο είναι από αυτά που εάν ήταν ρεπορτάζ τηλεόρασης θα ήταν στα top 20 βίντεο του Θέμου, με έβαλε σε σοβαρές σκέψεις. Όχι για το ότι υπάρχουν κωθώνια που εγκαταλείπουν τα ελληνικά πανεπιστήμια για τα βουλγαρικά αλλά για την μανία των Ελλήνων με τα πτυχία. Για χρόνια στην νεοαστική και νεόπλουτη Ελλάδα εκατομμύρια νέοι μάχονταν για ένα πτυχίο ακόμα και αν αυτό δεν είχε την παραμικρή αξία γνώσεων και αναγνώρισης. Κατά εκατοντάδες, νέοι που στο σχολείο… «δεν τα έπαιρναν και πολύ», έφευγαν στην Ρουμανία, την Βουλγαρία, την Αλβανία και οπουδήποτε αλλού μπορούσαν να γίνουν γιατροί με Μ.Ο. Λυκείου 2 στην Φυσική και οικονομολόγοι με 5 στα Μαθηματικά. Με τα χρόνια το πράγμα εξελίχτηκαν. Διάφοροι επιχειρηματίες αποφάσισαν να εκμεταλλευτούν την επιτηδειότητα...

Του ΧΡΗΣΤΟΥ ΖΙΩΤΗ Σε έμμεση παραδοχή λάθος προτεραιοτήτων που είχε θέσει το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, όταν ανέλαβε «τη σωτηρία της Ελλάδος», προχώρησε ο εκπρόσωπός του στην τρόικα Πολ Τόμσεν. Εμμέσως πλην σαφώς παραδέχτηκε ότι δόθηκε μεγαλύτερη έμφαση απ' αυτή που έπρεπε στις δημοσιονομικές ανισορροπίες της χώρας, δηλαδή στο χρέος και στο έλλειμμα, ενώ το πραγματικό πρόβλημα εντοπίζεται στις διαρθρωτικές αδυναμίες της ελληνικής οικονομίας. Ο Δανός αξιωματούχος του ΔΝΤ, που συνόδευσε τον υπουργό Οικονομικών στην περιοδεία του στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, μιλώντας σε θεσμικούς επενδυτές του Λονδίνου επιβεβαίωσε στην ουσία «τις επιφυλάξεις» που είχαν διατυπωθεί αναφορικά με την πολιτική που θα υποχρεωνόταν να ακολουθήσει η κυβέρνηση μετά την υπογραφή του Μνημονίου. Ο κ. Τόμσεν ιεράρχησε στις προτεραιότητες του ΔΝΤ, όχι τόσο τη σχολαστική μείωση του ελλείμματος και του χρέους, αλλά κυρίως τις μεταρρυθμίσεις, με τις οποίες εν τέλει άλλαξε άρδην ο εργασιακός και ασφαλιστικός χάρτης της...