Στο Κάδρo

Χθες βρήκα τον απαιτούμενο χρόνο για τον καλό μας, παλιό και αγαπημένο φίλο, Leonard Cohen. Τον ποιητή της μουσικής, που στα 83 του χρόνια αποφάσισε να μας δώσει μία από τις πιο όμορφες στιγμές της δισκογραφίας του. «Hineni, hineni». Εδώ είμαι, η απάντηση των πιστών προς το Θεό στην Παλαιά Διαθήκη. «Hineni» η απόκριση του Μωυσή προς την φλεγόμενη βάτο και τη Θεία φωνή. «Hineni» και η απάντηση του Αβραάμ όταν ο Θεός του ζήτησε ως θυσία το γιό του. «Hineni, hineni, I'm ready, my lord» , ψιθυρίζει και ο Leonard Cohen στο νέο του δίσκο, «You Want It Darker»

Η είδηση έκανε έναν μικρό γύρω του ελληνικού διαδικτύου πριν λίγες ημέρες. Οι νεολαίοι του ΣΥΡΙΖΑ βρέθηκαν έξω από το 1ο Δημοτικό Σχολείο στο Ωραιόκαστρο για να μοιράσουν ενημερωτικό υλικό ενάντια στο ρατσισμό και υπέρ της αλληλεγγύης στα προσφυγόπουλα. Μαζί τους είχαν ένα πανό κατά του ρατσισμού, στο οποίο αναγράφονταν οι στοίχοι των Active Member: «Για τα μάτια ενός παιδιού που ψάχνει γη, γκρεμίζω ουρανούς».

Πριν από μερικές ημέρες, στα μέσα του Νοέμβρη, κυκλοφόρησε από την «The Sound of Everything» και την «Cobalt Music» ο νέος δίσκος του Papercut, ο οποίος φυσικά και τα «σπάει». Από τις δουλειές που γουστάρεις να ακούς ξανά και ξανά και ξανά. Κυκλοφορεί την εποχή που της ταιριάζει περισσότερο από όλες: Τον Χειμώνα. Ο τίτλος του δίσκου είναι «Pockets of Silence» και τα κομμάτια που ξεχώρισα τα «Storm», που ντύνεται με τη φωνή της Maiken Sundby, και «Better Skies» με την Έφη Θεολόγου. Καλή ακρόαση, καλή απόλαυση…

Η Adele και ο Jimmy Fallon σε μία νέα "home-made" εκδοχή του "Hello", σε συνοδεία παιδικών μουσικών οργάνων από τους Roots. Εντάξει, το "Hello" μπορεί να μην είναι κάτι ιδιαίτερο και να το έχουμε ήδη βαρεθεί, η Adele όμως είναι φωνάρα...

Τον Νοέμβριο περιμένουμε νέο album από τον Bobby Caldwell μαζί με τον Jack Splash, υπό τον τίτλο «Cool Uncle». Χθες μας έδωσαν μία ιδέα του τι θα ακολουθήσει βγάζοντας στον αέρα το «Breaking Up».  Από τους ήχους που γουστάρω πολύ… Γράφει ο Charles Innis στο Stereogum , όπου έμαθα σχετικά: «High-profile R&B veterans Bobby Caldwell and Jack Splash spin classically groovy tunes under the moniker Cool Uncle, often bringing in big industry names to provide vocals. Their last single, “Break Away,” featured rising starlet Jessie Ware singing to a retro-funk staccato groove. Cool Uncle’s newest track “Breaking Up” (breakups seems to be a running theme in their music) positions rapper Eric Biddines and canonical ’80s Gospel singer Deniece Williams in the limelight, trading off vocal duties. The result is a polished and dynamic slapper that pops and glides in every way an R&B track should, not once letting you out of it’s grasp. Despite the track’s retro stylings, there’s ...

Η αναμονή τελείωσε. Η Adele έδωσε στο κοινό το video clip για το νέο της single 'Hello', μέρος του νέου album της, 25, το οποίο αναμένεται τους επόμενους μήνες. Το πρώτο μετά από 3 χρόνια απουσίας της από το studio.

«Εάν κάποιος πιστεύει ότι η αγάπη και η ειρήνη είναι κλισέ, που τα αφήσαμε πίσω στη δεκαετία του '60, αυτό είναι πρόβλημά του. Αγάπη και Ειρήνη είναι αιώνιες αξίες. »

Αυτόν τον φοβερό ήχο, τον οποίο θυμήθηκα πρόσφατα εξαιτίας του EnLefko, είχαν περιλάβει στον δίσκο τους οι Nicolas Jaar και Dave Harrington το 2013.

Είναι ένα φθινοπωρινό πρωινό του Νοεμβρίου και ένας ψηλός, ασπρομάλλης Βρετανός κάθεται σε ένα από τα παγκάκια του σιδηροδρομικού σταθμού της Εξ-αν-Προβάνς, μιας πανέμορφης μικρής πόλης στην επαρχία της Προβηγκίας, στα νότια της Γαλλίας. Περιμένοντας το τρένο μαζί με άλλους συνεπιβάτες του, ο 68χρονος Βρετανός έχει το αφτί του στραμμένο στα μεγάφωνα που κάνουν την αναγγελία των δρομολογίων. Πράγματι, ύστερα από λίγα δευτερόλεπτα ακούγεται ένα ηχητικό σήμα με τέσσερις νότες που διαρκώς επαναλαμβάνεται, πριν γίνει η ανακοίνωση του εκάστοτε δρομολογίου. Οι τέσσερις αυτές νότες έχουν καρφωθεί στο μυαλό του κι όταν, ύστερα από λίγα λεπτά, φτάνει στον προορισμό του, το πρώτο πράγμα που κάνει ο Ντέιβιντ Γκίλμορ είναι να κλειστεί σε ένα δωμάτιο και να γράψει ένα νέο τραγούδι. «Αντλησα έμπνευση από τον ήχο που ακούγεται στους γαλλικούς σιδηροδρομικούς σταθμούς. Κάθε φορά που ακούω αυτές τις τέσσερις νότες, θέλω να χορέψω. Τις άκουσα αρκετές φορές και κράτησα το iPhone μου δίπλα στο μεγάφ...

Καθώς έρχεται το Καλοκαίρι με πιάνει πάντα η όρεξη να ψάξω νέες μουσικές, νέες κυκλοφορίες. Έτσι πέφτω πάνω στον νέο δίσκο των Tame Ιmpala «Currents» που θα κυκλοφορήσει μέσα στις επόμενες ημέρες. Τόσα promo μου είχε ξεφύγει μέχρι σήμερα. Από το τρίτο άλμπουμ του συγκροτήματος του Κέβιν Πάρκερ ξεχωρίζω: 1. Cause I’m man 2. Eventually 3. Let it happen

Όταν θα μου κάνεις μαθήματα τέχνης, θα πρέπει πρώτα να τα ακολουθείς εσύ. Όταν μου μιλάς για την μουσική, θα πρέπει πρώτα να αποχωριστείς τα ακουστικά σου ή τέλος πάντων να τα χαμηλώσεις λίγο για να με ακούς. Γιατί όπως εσύ μου λες, στόχος κάθε τέχνης είναι η αλληλεπίδραση. Η μουσική είναι μία τέχνη, άρα η μουσική δεν μπορεί να περνάει με τέτοια ένταση μέσα από τα ακουστικά σου. Η μουσική πρέπει να αλληλεπιδρά. Όχι μόνο με τις σκέψεις και τα συναισθήματά σου, όχι μόνο με το μέσα σου, αλλά και με το έξω σου. Πρέπει να αναμιγνύεται με κάθε φυσικό ήχο που γεννά το περιβάλλον σου. Πρέπει να δένει με την βουή του δρόμου, με την πόρτα που τρέμει, με τον ήχο των εξατμίσεων, με τα γέλια των παιδιών δίπλα. Σταμάτα πια να συμβιβάζεσαι με τον αποστειρωμένο ήχο των ακουστικών σου. Βγάλ’ τα ή τουλάχιστον χαμήλωσε τα. Άκου και το Never Coming Down, από τον νέο δίσκο των Guster, Evermotion: Εικόνα ανάρτησης: Max B / flickr.com

Και να που σήμερα σηκώθηκα με μία ελαφρά μελαγχολία και έναν μικρό φόβο. Η μελαγχολία φαντάζομε πηγάζει από την σκέψη πως και ο φετινός κύκλος κλείνει καταλήγοντας στο Καλοκαίρι και συνοδεύεται από τον φόβο για το τι πρόκειται να συναντήσω περνώντας τα χρόνια. Όλοι το έχουμε νιώσει αυτό το συναίσθημα. Προσμονή, μελαγχολία, φόβος. Και καθώς σταδιακά το Καλοκαίρι θα μπαίνει για τα καλά εμείς δεν θα ήμαστε ευχαριστημένοι με τίποτα. Γιατί μόλις καθίσουμε για λίγο στην άμμο, με το πρώτο ποτό στο μπαράκι της παραλίας, θα θελήσουμε τα πρωτοβρόχια. Για να έρθει έτσι ο καιρός που θα αναζητούμε τον ήλιο του Γενάρη και να περιμένουμε με αγωνία την Άνοιξη για να κλείσει και πάλι ο κύκλος. Έτσι δεν θα είναι για πάντα; Και το τι κυνηγάμε θα το βρίσκουμε μόνο όταν θα σταματάμε για λίγο το τρέξιμο και θα αναπολούμε. Τότε αυτό το «κάτι» θα το βρίσκουμε θαμμένο σε στιγμές όμορφες, περίεργες, αστείες, βιαστικές και περαστικές. Και επειδή έχω μπει σε κλίμα κλείνω το post με Ray Conniff και «A Time For Us»...

Δεν μπορώ σε καμία περίπτωση να πω πως είμαι κάποιος ειδικός στην όπερα, αλλά επειδή παρακολούθησα την παράσταση του Γ. Χουβαρδά και της ΕΛΣ, Ντόν Τζοβάνι, για την οποία γίνετε πολύ συζήτηση, θα ήθελα να διατυπώσω ορισμένες σκέψεις. Στόχος της όπερας, όπως και κάθε τέχνης, είναι να ψυχαγωγεί και να επικοινωνεί με το κοινό. Βγαίνοντας από το Ηρώδειο άκουσα χίλιες δύο διαφορετικές απόψεις, και από κόσμο που το έργο του άρεσε και από κόσμο που δεν ικανοποιήθηκε. Άκουγα για πρώτη φορά σε όπερα στην Ελλάδα το κοινό πέρα από την μουσική να εμβαθύνει πραγματικά στο κείμενο, στην σκηνοθεσία, στους χαρακτήρες. Άρα ο Χουβαρδάς πέτυχε, αρχικά, στο να ενεργοποιήσει το κοινό του Ηρωδείου. Προσωπικά, η οπτική του Χουβαρδά στην όπερα δεν μου φάνηκε παρατραβηγμένη. Καταλαβαίνω απόλυτα την φράση «όταν “εκσυγχρονίζουμε” κάτι δεν το κάνουμε τραβεστί του σήμερα» – την οποία διάβασα στην Lifo από τον κ. Τσαγκαρουσιάνο –  αλλά δεν θεωρώ πως αξίζει στην συγκεκριμένη παράσταση. Ο Γ. Χουβαρδάς κατάφερε να ...

Υπάρχουν και αυτές οι στιγμές που δεν καταλαβαίνεις γιατί θες να γράψεις. Και δεν ξέρεις και τι να γράψεις. Η αλήθεια είναι πως εγώ ποτέ δεν ήξερα να γράφω. Και ούτε και έμαθα ποτέ. Μην πιστέψετε ποτέ τίποτα παρά μόνο πως ότι διαβάζεται εδώ είναι κουβέντες ενός παράφρονα μόνιμα ασυμβίβαστου με τα χώματα. Ακούγοντας ακατάπαυτες μελωδίες από τo web radio της ΕCM ξαπλωμένος σε τούτον τον κόκκινο καναπέ, που ούτε που με χωράει καλά καλά, να προσπαθώ να κατανοήσω αυτά τα αλλόκοτα σχήματα που κοιτώ μπροστά μου. Εδώ και χρόνια, μεγάλωσα έχοντας τα μπροστά στα μάτια μου μα ποτέ δεν κατάφερα να τα διαβάσω. Στήθη, υπερμεγέθη πέλματα, φτερά και ένας άγγελος να περνά με μία σάλπιγμα δίπλα από ένα χωνί, στερεωμένο στο ύψος της κολώνας που κρατά την σκοτεινή γέφυρα όρθια και ενωμένη. Μέσα από το χωνί ξεπροβάλουν δύο ευθείες γραμμές ως χέρια και κάτι σαν κεφάλι. Πίσω και κάτω από την γέφυρα παχιές γραμμές να σχηματίζουν μία πόλη; Πίσω ξεπροβάλει μία βιομηχανική καμινάδα. Σαρακατσιάνος, 1987. Να παίζε...

Ένα σκοτεινό αριστούργημα ανεβάζει αυτές τις ημέρες η Εθνική Λυρική Σκηνή στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών. Όπερα με μπαλέτο του Τζουζέπε Βέρντι «Macbeth». Βγαλμένο μέσα από το στοιχειωμένο, γεμάτο αίμα Σαιξπηρικό αριστούργημα για τον μεγαλύτερο φόβο του ανθρώπου, το άγνωστο, και για τον φθόνο της εξουσία. Τα δύο μαζί συνδυασμένα οδηγούν σε ένα λουτρό αίματος. Χρονικά ο Macbeth προηγείται των αριστουργημάτων που καθιέρωσαν διεθνώς τον Βέρντι. Ωστόσο, στο έργο αυτό είναι ήδη πλήρως ανεπτυγμένη η μουσικοθεατρική γλώσσα του συνθέτη και μάλιστα πάνω στον καμβά ενός από τα μεγαλύτερα έργα της ιστορίας του θεάτρου. Η σκηνοθεσία του Lorenzo Mariani καταφέρνει να ισορροπήσει μεταξύ κλασικού και σύγχρονου δημιουργώντας μία επιβλητική εικόνα. Τα σκηνικά δημιουργούν ένα τενεκεδένιο κάστρο που απεικονίζει τον εσωτερικό κόσμο των χαρακτήρων αλλά και των θεατών του έργου. Το μαύρο και το κόκκινο του αίματος επικρατούν. Η ορχήστρα, η χορωδία και οι μονωδοί της ΕΛΣ αποδεικνύονται για άλλη μία φορά αντάξιοι ...

Πρόσφατα που άκουγα για χιλιοστή φορά τον Frank Sinatra από την σκοπιά του Cee-Roo αποφάσισα πως κάτι έπρεπε να γράψω για αυτό, έστω και ένα χρόνο μετά την κυκλοφορία του «Memories». Παραδέχομαι πως είμαι από αυτούς που τους αρέσει το κλασικό – αν και σιχαίνομαι την «Αγελαδίτσα». Μα είμαι και από εκείνους τους ανικανοποίητους νους που επιζητούν ταυτόχρονα και την εξέλιξη. Η μίξη αυτή που επιχείρησε να κάνει ο Cee Roo, με 12 κλασικά πλέον αστέρια της μουσικής, στέφθηκε, κατά την γνώμη μου, με κάτι παραπάνω από επιτυχία. Ειδικά οι μίξεις για τον Frank Sinatra, τον James Brown και τον Marvin Gaye, πέρα από όμορφες, θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν και ρεαλιστικές. Σου δίνουν την αίσθηση πως θα είχαν την πλήρη αποδοχή των δημιουργών τους. Εάν ζούσε στο σήμερα ο Frank Sinatra έτσι θα ήθελε να ακούγετε. Την συλλογή Memories του Cee-Roo την ανακάλυψα το περασμένο Πάσχα. Είχε κυκλοφορήσει από τον περσινό Νοέμβριο. Για όσους δεν ξέρουν, την βρίσκεις και την κατεβάζει δωρεάν από το Sound...

Νέο φοβερό κομμάτι από Boogie Belgique... Για όσους ενδιαφέρονται για Boogie Belgique τα άλμπουμ «Nightwalker» - με την φοβερή ευτυχία «Forever & Ever» - και «Blueberry Hill» δωρεάν στο Soundcloud: https://soundcloud.com/boogiebelgique/sets/blueberry-hill-ep https://soundcloud.com/boogiebelgique/sets/nightwalker-vol-1-full-album

Άνθρωπε που πιστά τηρείς το Νόμο και το Γράμμα  Σεβάσου λίγο το κρασί και μες στην Οικουμένη  Ύπαρξη γίνε αληθινή, τούτος ο κόσμος της φθοράς, περαστικός διαβαίνει Από τους στίχους του αλεβίτικου λαϊκού Ey Zahit. Ακούστε το από τους Mode Plagal και τους Bosphorus, από τον δίσκο "Του Βοσπόρου το πέρα". (Επειδή δεν μου αρέσει να το παίζω έξυπνος, το κομμάτι το άκουσα πρώτη φορά προχθές από την εκπομπή "Αλέγκρο μα με τρόπο" στο Κόκκινο)

Παίρνεις δύο μεγάλες επιτυχίες τις συνδέεις και δημιουργείς έναν από τους ωραιότερους ήχους...

"Τώρα πάψαν τα τραγούδια, ξέβαψαν τα χρώματα..." Ο μεγαλύτερος εν ζωή λαϊκός τραγουδιστής, Δ. Μητροπάνος, έφυγε σήμερα σε ηλικία 64 χρόνων το πρωί σε μία μονάδα νοσοκομείου έπειτα από μακρόχρονη μάχη με τον θάνατο. Πολλές γενιές ως σήμερα τραγούδησαν μαζί του τραγούδια μεγάλων καλλιτεχνών. Πολλές γενιές θα συνεχίσουν να τραγουδούν μαζί του μέσα από το τεράστια δισκογραφικό έργο που άφησε πίσω του. Ο Δ. Μητροπάνος γεννήθηκε στην Αγία Mονή, μια συνοικία έξω από τα Τρίκαλα -από την οποία καταγόταν η μητέρα του- στις 2 Απριλίου του 1948. Μεγάλωσε χωρίς τον πατέρα του, τον οποίο γνώρισε στα 29 του χρόνια. Μέχρι τα 16 του νόμιζε πως είχε σκοτωθεί στον ανταρτοπόλεμο, όταν ήρθε ένα γράμμα το οποίο έλεγε πως ζει στη Ρουμανία. Ο πατέρας του καταγόταν από ένα χωριό της Καρδίτσας το Καππά. Από μικρός δούλευε τα καλοκαίρια για να βοηθήσει τα οικονομικά της οικογένειάς του. Πρώτα σαν σερβιτόρος στην ταβέρνα του ...