Στο Κάδρo

Τα Χριστούγεννα είναι μία εποχή που τραβάει το μυστήριο. Η ελληνική παράδοση άλλωστε είναι γεμάτη από χριστουγεννιάτικους μύθους με ξωτικά και μυστήρια πλάσματα. Κάθε τέτοια εποχή ξεσκαρτάρω μία σειρά αστυνομικών και φανταστικών περιπετειών από τα ράφια της βιβλιοθήκης, το επιπλάκι με τις ταινίες και το διαδίκτυο. Μία από τις ταινίες που θυμήθηκα φέτος ήταν ο «Ακέφαλος Καβαλάρης». Ο μύθος που μετέφερε στην οθόνη ο Τιμ Μπάρτον όταν ακόμα εγώ ήμουν ένα μικρό παιδάκι που σχεδόν δεν μίλαγε. Μετά από μία άκαρπη περιήγηση στο διαδίκτυο κατέληξα στο video club της γειτονιάς που μου έδωσε έναν σκονισμένο δίσκο μέσα από ένα δωματιάκι που μόνο το προσωπικό χρησιμοποιεί και μέχρι πρότινος νόμιζα πως πρόκειται για την τουαλέτα του καταστήματος. Μετά την άρνηση του x-box να διαβάσει τον δίσκο, μία περίπλοκη συνδεσμολογία notebook – τηλεόρασης, τόνους από καθαριστικό και απανωτά μέσα-έξω, μπρός-πίσω κατόρθωσα να παρακολουθήσω ολόκληρη την ταινία. Εάν εξαιρέσεις τα ελαττώματα του δίσκου, δεν ...

Κάπου θα πήγαινα μα δεν θυμάμαι που. Σε κάποιο σπίτι με είχαν καλέσει για να αλλάξουμε τον χρόνο. Ο χρόνος θα έφευγε σε λίγα λεπτά μα εγώ τώρα, τελευταία στιγμή, είχα αποφασίσει πως θα πήγαινα. Περπατώντας πέρασα έξω από το σπίτι του. Καθόταν μόνος στο παλιό ξύλινο παγκάκι. Φορούσε μία πανάθλια αθλητική φόρμα που άφηνε ακάλυπτο ένα μέρος από το γόνατο του, εξαιτίας ενός μεγάλου σχισίματος. Τα μακριά μαλλιά του ήταν πεσμένα κρύβοντας το πρόσωπό του. Κολλημένα στο κρανίο. Στα χέρια του κρατούσε ένα μικρό χαρτάκι που απασχολούσε τα δάκτυλά του. Δίπλα του στεκόταν ένα χάρτινο ποτήρι καφέ. Από πότε να ήταν άραγε εκεί; Εγκλωβισμένος. Με πρόσεξε και με χαιρέτησε. Πήγα και κάθισα για λίγο δίπλα του. «Θα σε έβαζα μέσα αλλά δεν έχω ακόμα καθαρίσει από την ακαταστασία που μου προκάλεσε η αστυνομία». Κοιτώντας τον έκπληκτος τον ρώτησα πώς και δεν είχε ακόμα καθαρίσει. «Δεν έχω την δύναμη. Εξάλλου συνεχίζω μόνος μου την έρευνα και δεν μου μένει χρόνος». «Δεν πρόκειται να το αφήσω αυτό να περάσει. Ν...

Θυμάμαι πριν από κάποια χρόνια που είχα διαβάσει μία πολύ καλή συλλογή από αστυνομικά διηγήματα. Κοινός παρανομαστής τους ήταν πως εξελίσσονταν την περίοδο των Χριστουγέννων. Με είχε τρομάξει ιδιαίτερα η δύναμη αυτών των γιορτών. Κοινότοπες ιστορίες που θα μπορούσες να βρεις σε οποιαδήποτε παρόμοια συλλογή αποκτούσαν ένα ιδιαίτερο υπόβαθρο. Οι γιορτές μετατρέπονταν σε μία σκοτεινή, μυστηριακή χρονική περίοδο. Είναι περίεργο πως μπορεί να αντιληφθούμε το οτιδήποτε όχι κακό μα απλά συνηθισμένο συμβαίνει την περίοδο των γιορτών. Η εποχή της χαράς, την ομόνοιας, της ευτυχίας μπορεί να μετατραπεί σε σκηνικό του Χίτσκοκ. Εάν ρίξουμε αυτές τις ημέρες μία ματιά στις ειδήσεις θα δούμε μία σειρά ιδιαίτερα τρομακτικών τίτλων για δυσάρεστα γεγονότα που έτυχε να συμβούν μέσα στις γιορτές ή ακολουθώντας την πορεία τους στον χρόνο πέρασαν και πάνω από του Χριστού τη γέννηση. Η εμμονή μας αυτή οφείλετε στην ανασφάλεια που απορρέει από το δικαίωμα στη χαρά. Την ανασφάλεια του μην τυχόν και δεν περάσουμ...

Είχαμε περίπου οχτώ χρόνια να νιώσουμε την απόλυτη κακογουστιά στην Αθήνα. Ευτυχώς τα τελευταία δύο χρόνιο ο δήμαρχος φρόντισε να την ξανα αισθανθούμε. Απαίσιο και φέτος το κέντρο να σου θυμίζει Χριστούγεννα στο παλάτι της κακογουστιάς και του κιτς. Με «ένα» δέντρο εμπνευσμένο από τις απαίσιες σκαλωσιές, που τα Χριστούγεννα δεν έλειψαν δυστυχώς ποτέ από το κέντρο. Και φυσικά όλη η υπόλοιπη πόλη παρατημένη στα χάλια της. Αλήθεια ξέρετε πότε η κακογουστιά κάνει πάρτι; Όταν κακόγουστοι άνθρωποι προσπαθούν να μας επιδείξουν το τεράστιο τους γούστο. Έτσι εφευρίσκει ο άνθρωπος το «μεγαλύτερο δέντρο από φωτοσωλήνα» – λες και υπήρξε άλλο – και το «δέντρο σκαλωσιά», που όχι δεν μου φταίνε οι φοιτητές που το σχεδίασαν αλλά ο νους που το τοποθέτησε στο κεντρικότερο σημείο της πρωτεύουσας. Και σας παρακαλώ, μην προσπαθήσετε να υπερασπιστείτε τον Καμίνη γιατί ο κακόμοιρος έχει να αντιμετωπίσει την οικονομική κρίση. Ένα απλό δέντρο σε τέσσερα κεντρικά σημεία της πόλης δεν θα ήταν πολύ πιο ακριβό απ...

@AnemosNaftilos AnemosNaftilos # IfJesusWasGreek  θα πιστεύαμε ακόμη στο δωδεκαθεο  και τα Σκοπια θα ήταν η δική μας Λωρίδα της Γαζας @pitsirikos πιτσιρίκος # IfJesusWasGreek  ο Μεγαλέξανδρος θα έπαιρνε  τ' αρχίδια μου στην ψηφοφορία του ΣΚΑΪ  για τους Μεγάλους Έλληνες. @to_portatif samson rakas # IfJesusWasGreek  λίγο πριν πεθάνει θα φώναζε  'φιλί φιλί μαμά σαβαχθανί' @KostasVaxevanis Kostas.Vaxevanis # IfJesusWasGreek  οι εντολες θα ήταν 9. Δεν θα υπήρχε το "ου μοιχευσεις" @doltsevito Silia # ifJesusWasGreek  θα ήταν το ίδιο δυσκολο να  πείσεις τις ελληνίδες ότι οι γιοι τους δεν είναι ημιθεοι.... @kgiannakidis Kostas Giannakidis # ifJesusWasGreek  η Ανάσταση θα έμενε κρυφή  για να μη χάσει η Παναγία τη σύνταξη. @ElizaBenveniste Eliza Benveniste # ifJesusWasGreek  θα τον βλέπαμε φαντάρο. @chrs_tweet Chrs # ifJesusWasGreek  Θα είχε πάρει ο ίδιος τα λεφτά  για να παραδοθεί. Έτσι και αλλιώς ήξερε πως  θα αναστ...

«Ήταν που ήταν η Αθήνα, τώρα με τα σκουπίδια πάνω στα δέντρα έγινε εντελώς γύφτικη». Μία κυρία δίπλα μου φαίνεται πως δεν κατάφερε να κρατήσει τον «ενθουσιασμό» της. Γύρισα και την ρώτησα από πού είναι. Μου απάντησε πως περισσότερες από δύο δεκαετίες ζούσε στην Αθήνα. Νευριασμένος με την Αθήνα, που έχει αρχίσει να απωθεί ακόμα και τους φανατικούς λάτρεις της, πήρα μία LIFO από τον πάκο, μπας και με το διάβασμα ησυχάσω. Ανέβηκα στην ταράτσα του Public , παρήγγειλα στην όμορφη κοπέλα ένα καφέ και άρχισα να διαβάζω. Μπορούσα να κλέψω μερικά λεπτά από τον χρόνο μου. Τι το ήθελα; Χειρότερα έγινα. Όπως διάβαζα έπεσα πάνω σε ένα άρθρο του Δ. Ρηγόπουλου ο οποίος αθώωνε τον «μεγάλο» Καμίνη για την μιζέρια των Χριστουγέννων στην Αθήνα. Έγραφε κάτι για οικονομικές συγκυρίες και για τους δύσπιστους κάτι ασυνάρτητα πως τα Χριστούγεννα τελείωσαν τον Δεκέμβριο του 2008. Πόσο άραγε θα στοίχιζε στον Δήμο εάν αντί για τα αντιαισθητικά φωτάκια στα δέντρα έστηνε ένα – μετρίου μεγέθους – χριστουγεννιάτικο...