Τετάρτη, 30 Σεπτεμβρίου 2015

ΗΠΑ: Προκριματικές για δισεκατομμυριούχους

XRISTOS S. / @XSVIEW
Το 2012, οι Μπαράκ Ομπάμπα και Μιτ Ρόμνεϊ ξόδεψαν περίπου ένα δισεκατομμύριο δολάρια ο καθένας για τη χρηματοδότηση της προεδρικής τους καμπάνιας. Αυτή τη φορά, αντί να δώσει χρήματα σ’ έναν υποψήφιο, ο νέοϋορκέζος δισεκατομμυριούχος Ντόναλντ Τραμπ αποφάσισε να κατέβει ο ίδιος στην αρένα: «Κερδίζω 400 εκ. δολάρια το χρόνο, τι διαφορά έχει για μένα, λοιπόν»; Το 1992, ένας άλλος δισεκατομμυριούχος, ο Ρος Πέροτ υποσχόταν «ν’ αγοράσει τον Λευκό Οίκο για να τον δώσει στους αμερικανούς που δεν μπορούν πια να τον πληρώσουν».

(Le Monde Diplomatique, Editorial του Serge Halimi)

Κατά πάσα πιθανότητα και ο κ. Τράμπ με τη σειρά του θα αποτύχει, όχι όμως χωρίς να έχει κάνει –με το δικό του τρόπο- ξεκάθαρο τον τρόπο λειτουργίας του αμερικανικού πολιτικού συστήματος: «Είμαι επιχειρηματίας. Όταν οι υποψήφιοι μου ζητούν, τους δίνω. Αν χρειάζομαι κάτι δύο ή τρία χρόνια αργότερα, τους τηλεφωνώ και είναι στο πλάι μου». Πρώην γερουσιαστής της Νέας Υόρκης και υποψήφια στις προκριματικές των Δημοκρατικών, η Χίλαρι Κλίντον «βρέθηκε στο πλάι του» και αυτή: «Της είπα να έρθει στο γάμο μου και ήρθε. Ξέρετε γιατί; Είχα δώσει χρήματα στο ίδρυμά της». Αν θέλετε αδιάφθορο πρόεδρο, επιλέξτε τον από την λίστα των πιο μεγάλων διαφθορέων, προτείνει ο Ντ. Τραμπ.

Το 2010, το Ανώτατο Δικαστήριο κατήργησε τους περισσότερους από τους περιορισμούς στις δωρεές προς τους πολιτικούς (1). Από τότε, οι μεγάλες περιουσίες τις χώρας διατυμπανίζουν χωρίς αιδώ τις χορηγίες τους. Για να εξηγήσει τον πρωτοφανή αριθμό των Ρεπουμπλικανών υποψηφίων (17), οι «New York Times» αποκαλύπτουν ότι σχεδόν όλοι μπορούν να υπολογίζουν «στη βοήθεια ενός δισεκατομμυριούχου, γεγονός που δείχνει ότι η καμπάνια τους δεν έχει καμία σχέση με την ικανότητά τους να συγκεντρώσουν κεφάλαια κάνοντας έκκληση στους ψηφοφόρους». Ο Τζον Έλλις («Τζεμπ») Μπους έχει ήδη δώσει νέο νόημα στις «μικρές χορηγίες». Για τους περισσότερους υποψήφιους είναι λιγότερο από 200 δολάρια. Γι’ αυτόν είναι λιγότερο από 25.000…

Τρεις δισεκατομμυριούχοι –οι Τσαρλς και Ντέιβιντ Κοχ και ο Σέλντον Άντελσον- έγιναν χορηγοί του Ρεπουμπλικανικού κόμματος. Οι αδελφοί Κοχ -σε μόνιμη σύγκρουση με τα συνδικάτα- σκοπεύουν να ξοδέψουν 889 εκ. δολάρια στις εκλογές του 2016, περίπου τον προϋπολογισμό του καθενός από τα δύο μεγάλα κόμματα. Ο κυβερνήτης του Ουισκόνσιν, Σκοτ Ουόκερ, μοιάζει να είναι το φαβορί τους, αλλά τρεις από τους συνυποψήφιούς του έχουν επίσης προσδεθεί στο άρμα τους ελπίζοντας να κερδίσουν κι αυτοί μια χούφτα δολάρια (2).

Ο Σκοτ Ουόκερ προσπαθεί να βάλει επίσης στο παιχνίδι τον Σέλντον Άντελσον, όγδοη μεγαλύτερη περιουσία της χώρας και θαυμαστή του Ισραηλινού Πρωθυπουργού, Μπένιαμιν Νετανιάχου (3). Και δεν είναι ο πρώτος που «έγλυψε» τον ογδοντάχρονο δισεκατομμυριούχο. Πριν από δύο χρόνια, ο Άντελσον υποστήριζε ότι οι ΗΠΑ αντί να διαπραγματεύονται θα έπρεπε να στείλουν πυρηνικούς πυραύλους στο Ιράν. Οι δεκαεπτά Ρεπουμπλικανοί υποψήφιοι επανέλαβαν την άποψη αυτή στο ντιμπέιτ τους στις 6 Αυγούστου. Και αντιτάχθηκαν στην πρόσφατη συμφωνία ανάμεσα στην Ουάσινγκτον και την Τεχεράνη.

* To άρθρο δημοσιεύτηκε στις 20 Σεπτεμβρίου από την ελληνική έκδοση της Le Monde Diplomatique (http://monde-diplomatique.gr/?p=746).

1. Βλ, Robert W. McChesney και John Nichols, «Aux Etats-Unis, médias, pouvoir et argent achèvent leur fusion », «Le Monde diplomatique», Αύγουστος 2011.
2. Marco Rubio, Ted Cruz και Rand Paul, γερουσιαστές της Φλόριντα, του Τέξας και του Κεντάκι αντίστοιχα.
3. Βλ. «Netanyahou, président de la droite américaine?», La valise diplomatique, 4 Μαρτίου 2015.

next next / prev

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

XRISTOS S.

XRISTOS S.

Μανιακός με τους καφέδες, το ιντερνετ και τις εκλογές, άρχισα το blogging από νωρίς. Όταν είμαι στο σπίτι αφήνω πάντα το ράδιο ανοικτό. Σπούδασα Πολιτικές Επιστήμες νομίζοντας ότι θα μάθω κάτι παραπάνω και τελικά μπερδεύτηκα περισσότερο. Εδώ θα βρείτε όσα αποφάσισα να μοιραστώ χωρίς κανένα λόγο από το 2011.

Σχέδια σωτηρίας του «Σοσιαλισμού»

Οι Γερμανοί Σοσιαλδημοκράτες διάλεξαν ξανά την συναίνεση με την κεντροδεξιά. Μπροστά στον κίνδυνο της περιθωριοποίησης η μόνη λύση της Σοσ...