Στο Κάδρo

«Ο Αγγελόπουλος δεν με είχε δει, δεν με ήξερε ως ηθοποιό, του μιλήσανε για μένα κάποιο φίλοι του» Η Εύα Κοταμανίδου σε μία εξαιρετική συνέντευξη, στον Χρήστο Παρίδη και την Lifo, για τον ΘΙΑΣΟ, την ταινία που άλλαξε την ίδια, το έργο του Θεόδωρου Αγγελόπουλου αλλά και ολόκληρη την Ελλάδα. «Τον αγάπησα τόσο πολύ αυτόν το ρόλο. Όλοι είχαμε μια έγνοια, ότι γυρίζοντας την ταινία αυτή κάναμε μια ουσιαστική αντίσταση, με δυσκολίες και ταλαιπωρίες, γιατί φάγαμε πολλές βροχές και χιόνια. Παρ’ όλα αυτά, ήμασταν ευτυχείς, πολύ ικανοποιημένοι. Ύστερα, ο τρόπος που γυρίζονταν τα πλάνα είχε μια ποιητικότητα που ήταν διάχυτη. Ο Αγγελόπουλος, ως σεναριογράφος και ως σκηνοθέτης, έδινε σε όλες τις ταινίες του μια ποιητική χροιά. Δεν ανέπλαθε την Ιστορία όπως ακριβώς συνέβη. Έπαιρνε την ουσία με τον τρόπο που ο ίδιος την εισέπραττε και τη φιλμογραφούσε. Αυτό όλο, εγώ τουλάχιστον, που προερχόμουν από το Θέατρο Τέχνης και λάτρευα και την ποίηση, το έβρισκα μέσα στα πλάνα. Η Ηλέκτρα ήταν ένας...

Σαν σήμερα απεβίωσε στις ΗΠΑ η Ρόζα Παρκς (4 Φεβρουαρίου 1913-24 Οκτωβρίου 2005), μία έγχρωμη μοδίστρα που έμελλε να μείνει στην ιστορία όταν στις 1 Δεκεμβρίου 1955, στο Μοντγκόμερυ της Αλαμπάμα, αρνήθηκε να δώσει τη θέση της στο λεωφορείο σε έναν λευκό, αντιστεκόμενη στην τότε πολιτική φυλετικού διαχωρισμού των ΗΠΑ που απαιτούσε από τους έγχρωμους πολίτες να κάθονται στο πίσω μέρος του λεωφορείου και να παραχωρούν τη θέση τους στους λευκούς. Η πράξη αυτή πολιτικής ανυπακοής γέννησε ένα κίνημα κατά του φυλετικού διαχωρισμού στην πόλη αυτή, που άμεσα εκφράστηκε με μποϊκοτάζ των λεωφορείων από τους έγχρωμους επί 381 ημέρες, και βοήθησε έναν από τους διοργανωτές του κινήματος αυτού, ονόματι Μάρτιν Λούθερ Κινγκ, να ξεκινήσει μια διαδρομή που θα οδηγούσε στην ανάδειξή του σε κεντρική πολιτική φιγούρα στην Αμερική. Για τους λόγους αυτούς, η Ρόζα Παρκς σήμερα αναφέρεται ως «Μητέρα του σύγχρονου κινήματος πολιτικών δικαιωμάτων». «Όλοι λένε ότι δεν άφησα τη θέση μου, επειδή ήμουν κουρα...

Φωτογραφία από διαδήλωση της Γενικής Συνομοσπονδίας Εργατών, Παρίσι 1936 (©Photo12/UIG via Getty Images) Σαν σήμερα, στις 4 Ιουνίου 1936, το Λαϊκό Μέτωπο σχηματίζει την κυβέρνησή του στη Γαλλία, με πρωθυπουργό τον Λεόν Μπλουμ. Το Λαϊκό Μέτωπο ήταν ένα συμμαχικό σχήμα των δυνάμεων της αριστεράς (Σοσιαλιστές, Κομουνιστές και αργότερα οι Ριζοσπάστες) που σχημάτισαν μετά την λαϊκή εντολή που πήραν από τις βάσεις τους, κυρίως στην αντιφασιστική διαδήλωση τον Φεβρουάριο του 1934. Στόχος του Λαϊκού Μετώπου ήταν να αποτελέσει μία ισχυρή δύναμη κατά του φασισμού που ισχυροποιούταν, των υπερσυντηρητικών κυβερνήσεων της χώρας και της ανέχειας που είχε φέρει η τραγική διεθνής οικονομική κρίση, που είχε φτάσει και στην Γαλλία. Στο δεύτερο γύρο των βουλευτικών εκλογών στις 3 Μαΐου του 1936 η δυναμική που είχε αναπτύξει το Μέτωπο οδήγησε σε μία σαρωτική νίκη στις κάλπες. Την επόμενη ημέρα ο επικεφαλής του Σοσιαλιστικού Κόμματος, Λεόν Μπλουμ, σχηματίζει κυβέρνηση. Την ίδια μέρα χιλιάδες ερ...

Στις Νησίδες του περασμένου Σαββάτου (ένθετο στην Εφημερίδα των Συντακτών) πάνω από το εξαιρετικό κείμενο του Θ. Σκορυμπέλου, «Η θυσία σας δεν πήγε χαμένη», εμφανίζονται τρία σημειώματα. Πρόκειται για τρία μικρά γράμματα από αυτά που κατά τη διαδρομή από τις φυλακές και τα στρατόπεδα προς το Σκοπευτήριο της Καισαριανής, οι καταδικασμένοι από τα ναζιστικά και ταγματασφαλίτικα δικαστήρια, πετούσαν από τις τρύπες ή τις χαραμάδες των στρατιωτικών φορτηγών στον δρόμο για να τα βρουν οι περαστικοί και να τα παραδώσουν στους συγγενείς τους. Ένα από αυτά τα σημειώματα μου προξενεί ιδιαίτερο ενδιαφέρον και με κάνει να σκέφτομαι πως ετούτη η κυβέρνηση πέρα από τα τρία κόκκινα τριαντάφυλλα ίσως έχει και κάτι ακόμα να προσφέρει. «...Πατέρα μην κλάψεις, με ντουφεκίζουν, πεθαίνω γιατί πίστεψα σε σένα που 'λεγες θέλουμε κράτος εργαλείο για τον τόπο και τον λαό κι όχι να υπηρετεί το ρουσφέτι και την τσέπη του κομματάρχη. Συνέχισε να αγωνίζεσαι, λίγα είναι τα ψωμιά τους, ξεκουμπίζονται όπο...

Παρακολουθήστε το «Ρεπορτάζ Χωρίς Σύνορα», με το διεισδυτικό, αποκαλυπτικό ντοκιμαντέρ «Το χρονικό μιας προαναγγελθείσας δολοφονίας» για τα γεγονότα του Δεκέμβρη του 2008. Τα πολιτικά παρασκήνια και ο στρατιωτικός νόμος που συζητήθηκε ως λύση στις κυβερνητικές συσκέψεις. Οι προσπάθειες συγκάλυψης της στυγερής δολοφονίας. Οι εξελίξεις στη δίκη,  που κατέληξε στην τιμωρία των φυσικών αυτουργών. Τα σοβαρά ερωτηματικά που υπάρχουν για τα κίνητρα των τελευταίων. Ηταν η «κακή στιγμή» ή προσχεδιασμένο έγκλημα; Περισσότερα για το ντοκιμαντέρ στο  rwf.gr tvxs.gr / ΡΧΣ: Το χρονικό μιας προαναγγελθείσας... από tvxorissinora

Αναδημοσίευση από το Tvxs.gr Με αφορμή την επέτειο της έναρξης των Δεκεμβριανών του ’44 (3 Δεκεμβρίου) το tvxs.gr δημοσιεύει ένα απόσπασμα από το ντοκυμαντέρ «Ο μυστικός πόλεμος» του Ρεπορτάζ Χωρίς Σύνορα, ένα ντοκουμέντο για το πως ξεκίνησαν τα γεγονότα του Δεκέμβρη του ’44.  Ο Νίκος Φαρμάκης, μέλος της αντικομουνιστικής οργάνωσης «Χ» το 1944, εξιστορεί στον Στέλιο Κούλογλου τα γεγονότα στην Πλατεία Συντάγματος και το πως οργανώθηκαν οι δολοφονίες των διαδηλωτών, που οδήγησαν στην εξέγερση του ΕΑΜ=ΕΛΑΣ και τα Δεκεμβριανά της ίδιας χρονιάς.

Η 11 Σεπτεμβρίου είναι μία μέρα εάν όχι "καταραμένη" σίγουρα εξαιρετικής σημασίας για την παγκόσμιου ιστορία και τον ρου της. Το ημερολόγιο έδειχνε 11 όταν οι ΗΠΑ μετρούσαν χιλιάδες νεκρές ψυχές, 11 και όταν ο Πινοσέτ καταδίκαζε την δημοκρατική Χιλή στις πιο μαύρες ημέρες της ιστορίας της για 20 χρόνια. Στις 11 Σεπτεμβρίου του 2001 έχουμε το μεγαλύτερο τρομοκρατικό χτύπημα της ιστορίας. Χιλιάδες νεκροί στην Αμερική με τέσσερα αεροπλάνα να χρησιμοποιούνται ως οβίδες με στόχο κεντρικά και στρατηγικά σημεία των ΗΠΑ. Οι Δίδυμοι Πύργοι αλλά και το Πεντάγωνο καταρρίπτοντα. Η ημέρα εκείνη άλλαξε σε μεγάλο βαθμό την πολιτική σκακιέρα και την αντίληψη των δυτικών πολιτικών περί δύσης, ανατολής και τρομοκρατίας. Άφησε επίσης ανεξίτηλο το σημάδι της όχι μόνο στα θύματα και τους συγκινείς τους αλλά σε ολόκληρη την αμερικανική κοινωνία. 11 Σεπτεμβρίου του 1973. Ο ανταποκριτής της λατινοαμερικανικής υπηρεσίας του BBC στη Χιλή, Πάμπλο Αγίρε, παραξενεύετε όταν το ξυπνητήρι ραδιόφων...