Στο Κάδρo

Πριν από κάποια χρόνια, και ενώ είχαμε μπει ήδη στο πρώτο μνημόνιο, έτυχε να βρεθώ 17 Νοέμβρη μέσα στο κτήριο ενός τηλεοπτικού σταθμού. Η παρουσία μου εκεί, παρόλο που συνέβη για την αποπεράτωση μίας αγγαρείας, θα μπορούσα να πω πως ήταν αρκετά ενδιαφέρουσα. Καθώς έψαχνα να βρω την τουαλέτα του κτηρίου πέρασα μπροστά από μία ανοιχτή πόρτα, από την οποία έκλεψα μερικές ματιές. Ένας τείχος γεμάτος οθόνες απέναντι και μπροστά τρεις υπάλληλοι να δείχνουν σε κατάσταση εργασιακού παροξυσμού. Οι οθόνες πρόβαλαν την εικόνα που έπαιρνε ο σταθμός από την επετειακή πορεία, που εκείνη την ώρα βρισκόταν σε εξέλιξη. Εκατοντάδες μέτρα καλύπτονταν από τις τηλεοπτικές κάμερες οι οποίες αποθανάτιζαν το πλήθος της πορείας, το οποίο χάριν μνημονίου είχε φουσκώσει εκείνη την χρονιά έντονα. Τα πάντα φαίνονταν «συμβατικά». Πανό, συνθήματα ή και ήσυχο βάδισμα, από αυτούς που θεωρούσαν πως κάτι πιο ήρεμο θα ήταν αυτό που ταιριάζει σε μία ημέρα μνήμης. Το σκηνικό χάλαγε μόνο σε μία από τις πολλές οθόνε...

Τα παρακάτω αναφέρονται στο προσχέδιο Προεδρικού Διατάγματος (αποφεύγεται έτσι το κοινοβούλιο) που απέστειλε στο ΣτΕ ο υπουργός Δημοσίας Τάξεως, Ν. Δένδιας: Στο άρθρο 131 του π.δ. 141/1991 (Α΄ 58) η παράγραφος 2 αναριθμείται σε 3 και προστίθεται παράγραφος 2 ως εξής: «2. α) Οι συναθροίσεις διεξάγονται κατά τρόπο που δεν διαταράσσεται παρά στο μέτρο του απολύτως αναγκαίου η οδική κυκλοφορία και η κοινωνικοοικονομική ζωή της πόλης. Σε πόλεις με πληθυσμό άνω των εκατό χιλιάδων κατοίκων δεν επιτρέπεται η κατάληψη ολόκληρου του οδοστρώματος και η πλήρης διακοπή της κυκλοφορίας των οχημάτων από ιδιαίτερα μικρές, σε σχέση με τη σημασία της συγκεκριμένης οδού για την εξυπηρέτηση της οδικής κυκλοφορίας και της κοινωνικοοικονομικής ζωής της πόλης, συναθροίσεις . Η εκτίμηση περί του ιδιαίτερα μικρού μεγέθους της συνάθροισης και η δυνατότητα περιορισμού της σε μέρος του οδοστρώματος ανήκει στον αρμόδιο Αστυνομικό Διευθυντή , ο οποίος εκδίδει σχετική απόφαση την οποία γνωστοποιεί άμεσα στους ενδι...

Του Θ. Καρτερού από την ΑΥΓΗ Θύμωσαν οι κατ' επάγγελμα νομιμόφρονες γιατί ο Νίκος Βούτσης χρησιμοποίησε σε δήλωσή του τη λέξη μπάτσοι. Βγήκαν στα κεραμίδια ο Δένδιας, η Ν.Δ., η γνωστή συνομοταξία των γνωστών δημοσιογράφων. Η truth team μάλιστα -λείπουν οι μπάτσοι του διαδικτύου από τέτοιο πανηγύρι;- έκανε και τη συγκλονιστική αποκάλυψη ότι κάποτε και ο Αλέξης Τσίπρας χρησιμοποίησε την ίδια κακιά λέξη. Και είδαμε το ωραίο θέαμα εκείνοι που σακάτεψαν τους μισθούς των αστυνομικών, που τους στέλνουν να σκοτώνονται με τους κατοίκους στις Σκουριές, που έχουν μετατρέψει την αστυνομία σε δύναμη καταστολής και παραγωγής μίσους για το προσωπικό της να παριστάνουν τους συνηγόρους της. Για να φτάσουμε στο σημείο να ανακοινώνει το σωματείο των ειδικών φρουρών ότι θα απευθυνθεί στη Δικαιοσύνη για να βάλει πιπέρι στο στόμα του Βούτση. Αλήθεια, πριν ασχοληθούν όμως με τη λέξη, δεν θα ήταν πιο σώφρον, αν όντως ενδιαφέρονται για το καλό όνομα της αστυνομίας, να ασχοληθούν με το είδος των αστυνομικών...

«Είμαι θετικός σε συζήτηση για να απαγορευτεί γενικά η οπλοφορία στην κοινωνία . Το να λέμε μόνο για τους βουλευτές και να έχει όπλο ο τελευταίος μπάτσος μπράβος που κυκλοφορεί μέσα στη χώρα την επικινδυνότητα για τον πολίτη τη μειώνουμε στο ελάχιστο» (ΝΙΚΟΣ ΒΟΥΤΣΗΣ - Βουλευτής Α΄ Αθήνας / Γραμματέας Κ.Ο. ΣΥΡΙΖΑ) Πω πω ντροπή! Τι είναι αυτά που λες κυρ Νίκο μου; Μπάτσος; Ποιόν αποκαλείς μπάτσο; Μάλλον τον «μπράβο», όπως εγώ καταλαβαίνω. Τον μπράβο που πουλάει προστασία με το όπλο που του έδωσε το κράτος, τον μπράβο που γυρνάει τα βράδια με το αφεντικό του και σπάει πλευρά. Ακόμα ας αποκαλέσουμε δικαιολογημένα μπάτσους και αυτούς που βαράνε με μανία, ακόμα και μετά την σύλληψη, διαδηλωτές, τους δολοφόνους που βγάζουν όπλο μπροστά σε πολίτες, τις ιπτάμενες ζαρντινιέρες και όσους κακοποιούν μετανάστες στα κρατητήρια. Τώρα για όσους πειράχτηκαν και θα κάνουν ντα όποιους «κοροϊδεύουν τους θεσμούς»… όποιος έχει την μύγα μυγιάζεται και όποιος την σφίγγα σφίγγει το μυαλό του, για να δει πώς θ...

Καιρό έχω να γράψω. Πράγμα που αιτιολογεί δύο πράγματα. Το πρώτο ο ιστός αράχνης που βρήκα σήμερα το πρωί πάνω στο πληκτρολόγιο. Το δεύτερο είναι ότι πραγματικά έχω σκάσει. Θέλω τώρα να μιλήσω. Δεν ξέρω γιατί αλλά όταν γράφω στο blog αισθάνομαι πως με διαβάζουν πλήθος κόσμου. Αρχ#δια καπαμά. Περισσότεροι είναι οι άνθρωποι που καθημερινά βλέπω και κουβεντιάζω παρά η αναγνώστες αυτού του blog. Τέλος πάντων, όλα τα παραπάνω δηλώνουν πως οι μέρες τυραννίας μου έχουν ξεκινήσει και θα τελειώσουν κάπου κοντά σε 300 ημέρες. Τελικά ο Γιώργος δεν έχει πρόβλημα μόνο στον χειρισμό της γλώσσας. Όχι. Κατέληξα στο συμπέρασμα πως καθόλου δεν ξέρει Ελληνικά. Περισσότερα αγγλικά ξέρω εγώ, που το μόνο που μπορώ να γράψω είναι ο τίτλος του blog αυτού, παρά ο δοξασμένος μας πρωθυπουργός. Διαφορετικά εξήγηση καμία δεν υπάρχει για τα όσα είπε χθες στην Βουλή. Πώς γίνετε να λέει «σώζουμε την Ελλάδα» την στιγμή που κυριολεκτικά την ξεπουλάει. Μπερδεύει το κακόμοιρο τις λέξεις. Στα γενέθλιά του θα του ...

Η αστυνομία ντύνει κουκουλοφόρους και προσπαθεί να δημιουργήσει μπάχαλο, τα ΜΜΕ προσπαθούν να αποδείξουν πόσο κακιά είναι η αριστερά και ο πρωθυπουργός βρίσκει αφορμή για να το παίξει ευαισθητοποιημένος. Πρώτη φορά τα βλέπουμε αυτά στην Ελλάδα; Και βέβαια όχι. Γνωστές τακτικές από τους γνωστούς κόπανους που μας κυβερνούν. Προσπαθούν να δημιουργήσουν χάος για να αποπροσανατολίσουν και να μπερδέψουν τον λαό. 'Ετσι για να καταφέρουν να περάσουν τα καταστροφικά τους σχέδια ανενόχλητοι. YΓ1. Έδειραν τον Τέλλογλου και τον Κούλογλου. Ας κλάψει κάποιος μαζί μου... ΥΓ2. Τι αλήθεια λέει η ΕΛ.ΑΣ. και ο κ. Παπουτσής για το βίντεο που δείχνει άνδρες των ΜΑΤ να κουβαλούν στειλιάρια; ΥΓ3. Μην τολμήσει κανένας και ανοίξει το ΣΚΑΙ. Σε καιρούς κρίσης δεν υπάρχουν λεφτά για νέες τηλεοράσεις.

του Κώστα Γιαννακίδη από το protagon.gr Αρκετοί από τους καλά πληροφορημένους δημοσιογράφους δουλεύουν κάπως έτσι: παίρνουν την πληροφορία από το μηχανισμό της εξουσίας και οι ίδιοι λειτουργούν ως ο ιμάντας ή το ρουλεμάν στην καθομιλουμένη, που θα τη μεταφέρει στην κοινωνία. Είναι μία δίκαιη και συνάμα ανήθικη συναλλαγή. Η πηγή ελέγχει το μήνυμα και ο δημοσιογράφος εξασφαλίζει το μεροκάματό του. Σε αρκετές περιπτώσεις δεν γίνεται αλλιώς. Αν ο δημοσιογράφος δεν τραγουδήσει στο σκοπό της πηγής, θα αποκλειστεί από την ενημέρωση, θα υστερεί έναντι του ανταγωνισμού, θα χάσει τη δουλειά του. Για το λόγο αυτό θεωρείται άκρως συναδελφικό να διανέμεις το ρεπορτάζ και στους άλλους δημοσιογράφους, ασχέτως αν λειτουργείτε σε περιβάλλον σκληρού ανταγωνισμού. Στο αστυνομικό ρεπορτάζ τα πράγματα είναι ακόμα πιο σκληρά λόγω των ιδιαίτερων στεγανών. Οταν κάνεις ρεπορτάζ υπουργείου μπορείς να απλώσεις δίχτυα στο χώρο των υπηρεσιακών παραγόντων, απολαμβάνοντας μία σχετική αυτονομία από την πολιτική ηγεσί...

Την προηγούμενη Πέμπτη, άνδρες της Αντιτρομοκρατικής, συνέλαβαν το στέλεχος του ΣΥΝ Δημοσθένη Παπαδάτο Αναγνωστόπουλο και αφού τον έβρισαν, τον ξεγύμνωσαν και τον ξυλοκόπησαν, τον άφησαν ελεύθερο με την δικαιολογία πως «τον μπέρδεψαν με άλλον!». Την ίδια ώρα ομάδες «Δίας» δολοφονούν παιδιά και στην Κερατέα δυνάμεις των ΜΑΤ χτυπούν ηλικιωμένους, δεκάχρονα και γυναίκες, καθώς επίσης εκφοβίζουν τον κόσμο με βολές, από τα όπλα τους, στον αέρα. Ο ξεπεσμός της αστυνομία και της «σοσιαλιστικής» κυβέρνησης δεν έχει όρια. Συγχαρητήρια στον κ. Παπανδρέου και τον κ. Παπουτσή, που με τα εύσημα του Πολυτεχνείου υποσχέθηκε μία νέα αστυνομία. Φαίνεται πως ο σοσιαλισμός τους αρκείται στα ονόματα – Δημόσιας Τάξης / Προστασίας του Πολίτη.

4.000 αστυνομικοί έχουν εγκατασταθεί, τις τελευταίες ημέρες, στην Θεσσαλονίκη. Στόχος τους, η προστασία των ανθρώπων της κυβέρνησης και του πρωθυπουργού. Πολύ θεωρούν την κίνηση αυτή απολύτως σωστή. Εγώ όχι. Από την στιγμή που ο πρωθυπουργός έχει ΕΚΛΕΓΕΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΛΑΟ, ποιος ο λόγος να τον φοβάται ; Ποιος ο λόγος να φοβάται ένας ΥΠΑΛΛΗΛΟΣ τους εργοδότες του ; Εκτός και αν έχει κάνει λάθος στην δουλειά του. Η εγκατάσταση, λοιπόν, 4.000 αστυνομικών δείχνει πως ο πρωθυπουργός μας έχει κάνει, και γνωρίζει ότι έχει κάνει, θανάσιμα λάθη. Μόνο που όταν κάποιος υπάλληλος κάνει κάποιο μεγάλο λάθος, ΑΝ έχει αξιοπρέπεια, αντί να στείλει τους νταήδες του στον διευθυντή, παραιτείται. Γιατί αλλιώς πέφτει πέλεκυς. Αν αυτό είναι που φοβάται ο πρωθυπουργός, θα πρέπει να ξέρει πως οι 4.000 μπάτσοι είναι άχρηστοι μπροστά στην λαϊκή οργή. Τα λέμε σε τρεις ημέρες.