Στο Κάδρo

Aπόσπασμα από το «How Will Capitalism End?» του Wolfgang Streeck Σήμερα η συνύπαρξη μεταξύ αγορών και δημοκρατίας φαίνεται όλο και λιγότερο ελκυστική τόσο στους πολίτες όσο και στις ελίτ. Ο Wolfgang Streeck είναι διευθυντής στο Ινστιτούτο Κοινωνικών Ερευνών Max Planck και καθηγητής Κοινωνιολογίας στο Πανεπιστήμιο της Κολωνίας. Είναι Επίτιμο Μέλος της SASE, μέλος της Ακαδημίας Επιστημών Βερολίνου Βρανδεμβούργου και της «Academia Europaea». Στο νέο του βιβλίο με τίτλο « How Will Capitalism End? » , υποστηρίζει ότι αν και η οικονομική πρόοδος στον 20ο αιώνα έκανε το σύστημα της ελεύθερης αγοράς ελκυστικό στις πλειοψηφίες, σήμερα οι αμφιβολίες περί συμβατότητας καπιταλιστικής οικονομίας και δημοκρατίας επιστρέφουν. Γεγονός το οποίο απεικονίζεται στην άνοδο του αριστερού και δεξιού λαϊκισμού αλλά και στην αδυναμία των δημοσκόπων στην εκλογική έρευνα. Η μελέτη του Streeck προσπαθεί να αποσαφηνίσει την τρέχουσα εποχή αβεβαιότητας. Το απόσπασμα που ακολουθεί δημοσιεύτηκε στο blog...

Είδηση 1η: «Ο βέλγος πρωθυπουργός συγκάλεσε το Εθνικό Συμβούλιο Ασφαλείας. «Διαθέτουμε επαρκή στοιχεία για να εκτιμήσουμε ότι η απειλή είναι συγκεκριμένη και επικείμενη» τόνισε ο υπουργός Εξωτερικών της χώρας Ντιντιέ Ρεντέρς προσερχόμενος στη σύσκεψη.  Eμφανής είναι πλέον η παρουσία του βελγικού στρατού στο κέντρο της πόλης. Οι μεγάλες δημόσιες εκδηλώσεις του Σαββατοκύριακου (ποδοσφαιρικοί αγώνες, συναυλίες κ.α.) έχουν σε μεγάλο βαθμό ακυρωθεί.» ( in.gr )  Είδηση 2η: «Η Γαλλική κυβέρνηση αποφάσισε την Τετάρτη να απαγορεύσει την πραγματοποίηση της πορείας και των συγκεντρώσεων που είχαν προγραμματιστεί για την 29η Νοεμβρίου, παραμονή της Συνόδου του ΟΗΕ για το Κλίμα, αλλά και την πορεία που είχε προγραμματιστεί για τις 12 Δεκεμβρίου, για λόγους ασφαλείας μετά τις τρομοκρατικές επιθέσεις στο Παρίσι.» ( tvxs.gr )  Είδηση 3η: «Όπως αναφέρει το Γαλλικό Πρακτορείο που επικαλείται ευρωπαϊκές πηγές, τα κράτη μέλη της ΕΕ ζήτησαν την ταχεία επανεξέταση των κανόνων του χώ...

Συνέντευξη του Νόαμ Τσόμσκι στoν Τομάσο Σεγκαντίνι (Μτφρ.: Ματίνα Καραγιαννίδου Σταμπουλή, Πρίν) Διαβάζω στο Left.gr τη μετάφραση της συνέντευξης του Νόαμ Τσόμσκι στο αμερικανικό περιοδικό Jacobin. Προσπαθώ να κόψω κάποια κομμάτια για να τα αναδημοσιεύσω εδώ. Είναι ανώφελο. Η κρίση της Ευρώπη, του καπιταλισμού, τα κινήματα, η δημοκρατία οι αλλαγές στην Ελλάδα, την Αμερική και τον κόσμο...  Τελικώς αποφάσισα να αναδημοσιεύσω το πλήρες κείμενο.

Πώς θα ένιωθες εάν ένα πρωί ξυπνούσες σε ένα κράτος το οποίο πλέον θα είχε χάσει την κυριαρχία του και θα λογοδοτούσε στις πολυεθνικές για την πολιτική του; Αυτή είναι η TTIP, η κίνηση ματ κατά της Δημοκρατίας που ετοιμάζουν οι οικονομικές ελίτ σε ΗΠΑ και Ευρώπη. Μία διατλαντική συμφωνία η οποία έχει μπει από το 2013 στο στάδιο των διαπραγματεύσεων και σύμφωνα με τους οπαδούς της αποτελεί μία προσπάθεια τόνωσης της οικονομικής ανάπτυξης της αγοράς, μέσου της άρσης των ρυθμιστικών «φραγμών» που περιορίζουν την κερδοφορία των πολυεθνικών επιχειρήσεων στις ΗΠΑ και τις χώρες της Ευρώπης. Ως «φραγμοί» εννοούνται κάθε κοινωνικό και εργατικό δικαίωμα που έχει κατακτηθεί τον τελευταίο αιώνα. Πολιτικές ελευθερίες, εργασιακά δικαιώματα, διατροφικοί κώδικες και κανονισμοί προστασίας προσωπικών δεδομένων μπαίνουν πάνω στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης. Μίας διαπραγμάτευσης στην οποία συμμετέχουν «φωτισμένοι» εκπρόσωποι πολυεθνικών των ΗΠΑ και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, πίσω από κλειστές πόρτες γι...

Από τα Ενθέματα της ΑΥΓΗΣ Το έργο του Ρόμπερτ Μίχελς αποτελεί έναν από τους θεμέλιους λίθους της θεωρίας των πολιτικών κομμάτων. Παρά τη μεταγενέστερη προσχώρηση του συγγραφέα –σοσιαλιστή στα νιάτα του– στον ιταλικό φασισμό, οι αναλύσεις του είναι εκ των ων ουκ άνευ στη συζήτηση για τη δημοκρατία, το κόμμα, το αριστερό κόμμα. Καθώς η συζήτηση αυτή γίνεται εξαιρετικά επίκαιρη ενόψει του συνεδρίου του ΣΥΡΙΖΑ, δημοσιεύουμε σήμερα το άρθρο του Σταύρου Kωνσταντακόπουλο που ακολουθεί (επεξεργασμένο απόσπασμα του κειμένου του «Πολιτική και μέθοδος. Προβλήματα προσέγγισης της θεωρίας των κομμάτων του R. Michels», περ. Αξιολογικά, τχ. 13, Απρίλιος 2000). του Σταύρου Κωνσταντακόπουλου Ο Σταύρος Κωνσταντακόπουλος διδάσκει στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Ποιοι είναι, κατά τον Μίχελς, οι λόγοι που οδηγούν στην οριστική διαίρεση κάθε κόμματος ή συνδικάτου σε μια ηγετική μειοψηφία αφενός και μια ποδηγετούμενη πλειοψηφία αφετέρου; Καταρχάς, ο Μίχελς, σε αντίθεση με τον Παρέτο, δεν φαίνεται να υιοθετεί το α...

Στην Αγγλία το σκάνδαλο των υποκλοπών από μεγάλο δημοσιογραφικό όμιλο έχει φέρει τα πάνω κάτω. Η μεγαλύτερη εφημερίδα έκλεισε. Ο μεγαλύτερος εκδότης και ο γιος του οδηγήθηκαν ενώπιον της Βουλής και του εισαγγελέα για εξηγήσεις. Βασικό στέλεχος το Ομίλου του Μέρντοκ συνελήφθη και αφέθηκε με περιοριστικούς όρους. Ο Πρωθυπουργός Ντ. Κάμερον καλείτε να λογοδοτήσει για τις σχέσεις του με τους κατηγορούμενος και ο αρχηγός της Αστυνομίας παραιτήθηκε, αφού κατηγορήθηκε πως δεν έδωσε την πρέπουσα προσοχή στην υπόθεση. Αυτή είναι φυσικά η λογική ροή των πραγμάτων. Στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια κανένα από τα χιλιάδες σκάνδαλα που αποκαλύφθηκαν δεν είχαν την παραμικρή συνέπεια για τους εμπλεκόμενους. Στην χειρότερη περίπτωση κάνανε και κανένα ταξιδάκι σε καμία βίλα στη Γερμανία. Χιλιάδες πολιτικά λαμόγια αλωνίζουν. Χιλιάδες διεφθαρμένοι επιχειρηματίες συνεχίζουν την βρώμικη δουλειά τους. Χιλιάδες δημοσιογράφοι συνεχίζουν να γλύφουν τα κάθε λογής καθάρματα. Και η δικαστική εξουσία απούσα. Είναι α...

Το μόνο όπλο που είχε στα χέρια του ο λαός, ήταν οι απεργία. Η απεργία είναι ίσως ο μόνος τρόπος για να πιέσεις και να αντισταθείς απέναντι στην κυβέρνηση, όποτε διαφωνείς με αυτήν. Τις τελευταίες ημέρες, το μοναδικό λαϊκό όπλο του λαού, που μόνο με αυτό μπορούσε να υποστηριχτεί η δημοκρατία, συζητείται να καταργηθεί με επίσημο νόμο από την βουλή. Την βουλή αυτή που εμείς ψηφίσαμε για χάρη της δημοκρατίας. Μίας δημοκρατίας που τώρα καταρρέει, από αυτούς που εμείς επιλέξαμε να την υπερασπίσουν. Και σε όλα αυτά ποιος αντιστέκεται;

Ενθουσιάζονταν οι πάντες όταν, πριν από περίπου ένα χρόνο, ο Γιωργάκης φώναζε για εκλογές και εμφανιζόταν σαν από μηχανής θεός. Που να φανταζόμασταν τότε πως αυτό ήταν το μόνο που ήξερε να κάνει ; Που να φανταζόμασταν πως το μόνο που είναι ικανό να κάνει το ΠΑΣΟΚ είναι να εκλογολογεί ; Πρέπει να είμαστε η μοναδική χώρα που η κυβέρνηση παίζει τον ρόλο της αντιπολίτευσης και η αντιπολίτευση αρνείται να κυβερνήσει. Η περίοδος της μεταπολίτευση μας τελείωσε. Ήρθε η ώρα να κάνουμε και εμείς κάτι για την πατρίδα μας. Και σίγουρα αυτό δεν είναι η αποχή.